ArTF[OPHYLUTM. 
— 47 — 
Aealiaceae. 
of dubbel-, de hoogere meest enkel-gevind; zeer groot, de onderste 
meer dan 1 Meter lang met op de knoopen gelede bladspillen; blaad- 
jes veeljukkig, gesteeld, elliptisch, langwerpig of eivormig met zeer 
korte punt; aan de grootere bladeren tot 220 inM. lang bij 100, 
Bladeren der bloeitakken meest overstaande enkelvoudig of 
3 tallig, meest min of meer obovaat. Schermen gesteeld, aan de 
toppen tot saamgestelde schermen vereenigd, of enkelvoudig in de 
oksels der hoogste bladeren, vóór den bloei meer of minder dicht 
met roodbruine sterharen bekleed. Kelkrand gegolfd-getand. Bloe- 
men klein + 4 mM. diam. Vrucht eivormig, glad met dikke 
uitspringende schijf en stijl. Zaad huid dwars gerimpeld. 
Lage boom. Kruinhoogte tot 12 M. bij 43 cM. (gemeten). — 
Volwassen exemplaar (Kds. 10936 ( 3 ): Stam nogal recht, laag 
bij den grond met dikke slangvormig kronkelende takken, rolrond, 
zonder knoesten, zonder wortellijsten, beneden met enkele ondiepe 
gleuven en eenige ringvormige horizontale verdikkingen. Aan de 
uiteinden der takken staan de reusachtige, soms tot 1 Meter lange 
samengestelde bladeren, die te zamen een nogal dichte omgekeerd 
kegel vormige of onregelmatige kroon vormen. Schors buiten 
aschgrijs, nogal glad, met uiterst fijne overlangsche barsten, met 
veel lenticellen; in doorsnede 11 mill. binnen en op doorsnede vuil- 
wit; met veel bladgroen; soms met nogal veel bleekgoelachtig gom- 
harsachtig sap, zonder reuk, bijna zonder smaak. Bladeren 
(volwassen) boven fraai gewoon groen-glimmend, onder dof-bleekgroen, 
zonder reuk of smaak Jonge bladeren geheel lichtgroen-glimmend 
zonder reuk en smaak. - Jonge, doch reeds 8 M. hooge boom (Kds. 
670 ( 3 ) in stam en kroonvorm geheel verschillend van volwassen 
boom, namelijk lijnrecht, eens of slechts tweemaal hoog boven den 
grond vertakt en alleen aan den top van den stam eon kleine kroon 
dragende. 
Aanm. Beschrijving naar zeer talrijke specimina van Herb. Kns. vergeleken met 
anthenthieken van Miquel’s A. Bluweanuin en A. (Uiterst foJiton. De laatste soort 
nitslnitend van <len Salak bekend (ook in Ilerb. Kns. 14183 steriel) wordt door Mi- 
QUEL, nadat bij beeft aangetoond dat geen der door Blume opgegeven kenmerken stand- 
vastig is, nog onderscheiden wegens den meer langwerpigen (niet obovaten) vorm der 
bovenste bladeren, die tevens een grooter aantal (tot 10 pareu) meer uitstaande zijnerven 
hebben. 
