Araliaceae. 
— 58 — 
Horsfieldia. 
bladerloos en draagt talrijke 1 — 1 ' / j M. lange rechtopstaande pluimen. 
Schors 6 millimeter, nogal bros, buiten aschgrijs met fijne barsten 
(zonder doornen) met veel groote geelachtig witte lenticellen, in 
doorsnede geelachtig wit en spoedig oranje ^verkleurend; met kleur- 
loos gomachtig later oranjeverkleurend sap, binnen geelachtig wit; 
met nogal veel bladgroen, zonder reuk, met langen tijd het ver- 
hemelte prikkelenden smaak. Bladeren boven gewoon groen, 
onder karakteristiek dof wit- wollig. Bloemen: Enkele der pluimen 
bevatten alleen $ andere alleen cf en anderen cf met $ bloemen. 
De bloemen alle groenachtig wit en bijna reukeloos. Kelk groen, 
dicht wit-behaard. Bloemkroon en meeldraden wit. Eierstok licht- 
groen. Stijl wit. Stempel bleekgeel. — Gemeenschappelijke bloemsteel 
(bloemschacht) geelachtigwit. — Jonge, niet zelden reeds tot op 4 M. 
hoogte opgegroeide boomen nog eenstammig met slanken recht dicht- 
gedoornden stam en kleine hoogaangezette kroon. 
Aanm, Beschrijving naar eenige bloeiende exempl. van Herb. Kds. Alleen bij de 
exempl. van den Wilis ^^6 bladeren der bloeiende twijgen schildvormig, even als de 
gewone bladeren; ook zijn hier de hoofdjes en bloemen kleiner en de schutbladeren iets 
anders van vorm dan bij e.n typisch exemplaar van Semarang. Echter schijnen ons de 
verschillen te gering om een tweede soort op te baseeren {Horsfieldia j)kltata Bentham 
et Hooker). 
Omdat Horsfieldia Willd. (anno 1805) door Warburg (Monogr. Myristicaceae) weder 
als geslacht hersteld is geworden, moet, volgens Engler und Prantl Gesammtregister 
zum II bis IV Theil der natürlichen Pflanzen familien blz. 4G1 (anno 1899), de door 
ons [hier nog aangehouden geslachtsnaam Horsfieldia Bl, (anno 1830) vervangen worden 
door: Ilarmsiopanax Warburg. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: niet bekend. Op Java: Ge- 
heel-Java; o. a. op de volgende plaatsen verzameld In de Preanger 
op 800 M. bij Pangentjóngan en op 1000 bij Takoka. In Tëgal op 900 
M. op den Slamat. In Banjoemas bij Pringdmb^ op 1000 M. Op den 
Oengaran en Tel^m§j^ o. a. bij Sepakoeng op 1000 M. In Madioen op 
den Wilis buitengewoon veelvuldig tusschen 1250 M. en 1450 Meter 
zeehoogte. Op het Idjen-plateau op 1100 M, in de res. Besoeki boven 
Pantjoer. — Voorkomen: Soms in zóó groot aantal individuen bijeen, 
dat bijna van gezelligen groei gesproken mag worden, ofschoon zij zel- 
den dicht op elkander staan. Tot de physiognomie der vegetatie van 
een streek (o. a. boven Ngëbël op enkele plaatsen op den Wilis en op 
de lavarotsen van het Idjen-plateau) draagt deze soort soms veel bij 
door den hoogst karakteristieken habitus, zoo wel in blad als in bloei.— 
Standplaats: Bij voorkeur op weinig beschaduwde, open constant of 
periodiek zeer droge gronden, o. a. op de weinig verweerde dorre la- 
varotsen van den Kidjingan van het Idjen-plateau. Nog niet in de 
