Elaeodendrün. 
— 101 
Celastraceae. 
var. macrocarim K. et V. (comp. E, australe F. v. Müell.): 
Deze onderscheidt zich door: 
1®. buitengewoon groote vruchten (20 — 22 mM.) met 3 — 4 mM. 
dikken matig-hardcn steenwand, met een dun-leerachtigen buiten- 
vruchtwand, die in kortgesteelde korte, arme, bijschermen vereenigd 
zijn 
2c. bloeiwijzen, die niet langer zijn dan het halve blad. 
de bladeren zijn daar zeer weinig varieerend, van elliptisch 
tot rondachtig-obovaat, naar den voet versmald en daar afgeknot, 
grof-gekarteld aan weerskanten zeer sterk netvormig geaderd, in 
sicco licht-bruin-achtig- groen niet blauwachtig. 
Deze variëteit is klaarblijkelijk verwant aan de door Trimen 
genoemde /3 montana Thw., waarvan de vruchten 12— 18 mM. lang 
worden en de bladeren ook minder blauwachtig zijn. — De Javaansche 
exemplaren hebben tot 23 M. kruinhoogte bij ruim 1 Meter stam- 
middellijn. 
Vrucht (bijna rijp) van Kds. 20963 /3: Exocarpium buiten glim- 
mend-groen. Mesocarpium leerachtig. Endocarpium houtachtig of 
hoornachtig, vuil wit. Z a a d h u i d geelwit, dun papierachtig. Embryo 
geheel leliewit.” 
Aanm. Beschrijving van het type naar Trimen en Lawson, van de javaansche variëteit 
naar llerb. Kds. (20963 /S en 20957 [i, vruchtdragend, en 12779 bloeind). 
De javaansche vorm is zeer verscliillend van het type E. Boxburfjhii Wall! (v. s. ex 
llerb. Kurz. cult. II. Bog. Calc.), maar komt zeer overeen met do ceylonschc variëteit 
montana^ cn misschien nog meer met E, australe F. v. Muell. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: Het type in geheel 
tropisch Azië en deze variëteit niet buiten Java bekend. O. australe 
Vent. uit Australië ten nauwste aan deze javaansche variëteit ver- 
want. — Op Java: Alleen op één plaats in Oost-Java gevonden 
nl. bij Poegër in de vlakte van Lampësan en op het Watangan-gebergte 
beneden 300 M. zeehoogte. — Voorkomen: Verstrooid groeiend, maar 
locaal niet zeldzaam.— Standplaats: Op periodiek zeer drogen grond 
en op verweerden koraalkalk in djatiwoud en in heterogeen oerwoud 
met talrijke loofverliezende boomsoorten. — Bloeitijd: In November 
bloemen verzameld met jonge en volwassen bladeren van den zelfden 
boom, die later in October alleen volwassen bladeren maar noch bloemen, 
noch vruchten droeg. In Maart en in October aan talrijke boomen vruchten 
gevonden; deze o. a. in Oct. bijna rijp. Rijk vruchtdragend. — Gebruik 
en Inlandsche naam van dezen hoogen woudboom is in loco aan alle 
ondervraagde inlanders onbekend.— Cultuur : Fraaie dichte kroon en 
o. a. voor de lagere droge streken wellicht voor wegenbeplanting ge- 
schikt.— Habitus: niet in het oogvallende bijna 30 M. hooge boom. 
