Nyctaginaceae. 
116 
PiSONIA. 
kop-of schildvormig of, meestal, franjeachtig-ingesnedcii. Aiitliocar- 
pium leerachtig of hard, zelden vleezig, langwerpig-lijrivormig of 
spijkervormig, cylindervormig afgeplat of vijfhoekig, rolrond, gegroefd 
of geribd, glad of geknobbeld of met gesteelde, slijm afscheidende 
klieren op de randen, meestal zonder zoomrest nan den top. Vrucht 
verlengd, met vliezigen wand. Zaadhiiid doorschijnend met den vrucht- 
wand samenhangend ; kiem recht met platte tegen elkaar gedrukte, 
■ met de randen naar achteren omgekrulde zaadlobben, die een gering, 
melig of slijmig perisperm insluiten, worteltje kort naar onderen 
gekeerd. 
Boomen of heesters, gedoomd of ongedoornd, glad of behaard 
rechtop of min of meer klimmend. Hout en schors week, sponzig, 
alle deelen rijk aan kristalnaalden. Bladeren verspreid, afwisselend 
of min of meer tegenovergesteld, meest kruidachtig, meest gaaf- 
randig. Bloemen klein, rozerood of groen- of geelachtig, zittend of 
gestoeld in tot pluimen vereenigde bijschermen. Vrucht klein of 
nogal groot (Haar B. en H. gewijzigd.) 
Aantal soorten volgens Heimerl 40, waarschijnlijk nog tot een ge- 
ringer getal te reduceeren, alle uit de tropen en aangrenzende gebieden; 
voornamelijk tropisch Amerika en Azië. Eene niet-boomachtige soort 
P. aculeata L. in alle tropische streken (ook in Afrika). 
Miqüel noemt voor Java: 
P. villosa PoiR. 
P. excelsa Bl. 
P. alba Spanoqhe (alleen gecultiveerd). 
P. sylvestris T. et B. 
Waarbij nog door Hasskarl (Hort. Bog. descr. I p. 87. — 1857) een 
vijfde soort P. anisophylla Hassk. gevoegd is. Zoowel deze als de eerst- 
genoemde P. villosa PoiR is vermoedelijk als een vorm van P. aculeata 
Linn, een klimmende heester, op te vatten. Wat P. alha SpAif. betreft 
een in Indië, op Ceylon en in de Molukken gekweekte plant, waarvan 
tot dusver de stamvorm niet met zekerheid bekend is, en die ook zoover 
bekend nog nooit vruchten heeft opgeleverd, deze wordt door Zollinger 
1 . c. beschouwd als een cultuurgewas waarvan de later ontdekte in den 
Mal. archipel wildgroeiende P. sylvestris T. et B. de stamvorm is. Wij 
deelen deze meening, daar echter de naam P, a?&a, gegeven wegens 
de witte kleur der bladeren, niet op den wildgroeienden boom 
toepasselijk is; meenen wij den naam P. sylvestris T. et B. voor de op Java 
wildgroeiende soort te moeten behouden; te meer daar de identiteit der 
twee soorten nog niet strikt te bewijzen is. Echter zijn o.i. de door Hasskarl 
zie beneden) als soortsverschillen opgegeven kenmerken geheel onvast, 
en beschouwen Kürz en Hooker o. i. terecht het karakter aan de bladkleur 
ontleend van zoo weinig waarde, dat zij bij hunne beschrijvingen van 
P. alha van de kleur der bladeren zelfs geen melding maken. 
