Nyctaginaceae. 
— 122 
PrSONIA. 
krijgen en met den geheelen vruchttros naar beneden tuimelen, In zijn 
val zullen nog andere vruclittrossen afgesclieurd worden, want terwijl 
de onderlinge verbinding tussclien de vruchten aan de vruchttros 
zeer vast, is, is bij volkomen rijpe vruchten de verbinding tussclien den 
voet van het „lijmboompje” en van den tak (op welks einde deze 
steeds geplaatst is) zeer zwak. Dientengevolge sclieurt de vruchttros 
in zijn geheel af. En de op den bodem vallende kleine vogel gaat 
evenals bijna alle aan de vruchten vastgekleefde insecten een gewissen 
dood te gemoet. En alleen grootere vogels zullen er in slagen om zich 
los te worstelen van de in hun val medegesleepte vruclittrossen en van 
de talloze onder den boom liggende vruchten, die onderling en met de 
daaronder liggende takjes en bladeren meer of minder tot een soort grof 
netwerk vast aaneengekleefd zijn. Ten slotte moet ik er hier nog de 
aandacht op vestigen, dat ook hier de kleefstof der vruchten wel even- 
als bij zoovele andere planten, een middel tot verspreiding door vogels 
of zoogdieren zal blijken te zijn, maar dat daarom toch het vangen 
en dood en van vogels door deze boomsoort een even interessant 
als op zich zelf staand feit blijft. De aan het strand groeiende Pisoma 
alha heeft voor de verspreiding stekels op de vruchten, waar deze Pisonia 
{excelsa Bl.) lijm afscheidt. — De mij in Semarang gedane mededeelingen 
van inlanders omtrent hunne waarnemingen van door honger en uit- 
putting gestorven kleine vogels onder den Harès-hoom (zie hieronder) 
werden mij later in de afdeeling Banjoewangi door kruidkundige inlan- 
ders volkomen bevestigd. ^ — Inlandsche namen: In Bantën bij Pgr. 
Tjinianoek in de afd. Pandeglang Ki-tjaoe, s. Bij Pangentjongan in de 
afd. Limbangan en bij Sanggrawa in het district Djampang-koelon in de 
Preanger evenzeer Ki-tjaoey s geheeten. — In Tegal bij Simper JlarèSj 
j. — In Banjoemas bij Pringdmbd en Pandanaroem en in Semarang op 
den Oengaran bij het perceel Geboegan eveneens constant Jlarès, j. of 
A7’ès, j. genoemd. Op laatstgenoemde plaats heeten echter de vruchten 
Blondoj j.^ — In Semarang bij Karangasem (houtvesterij) heet de boom 
volgens boomkundige inlanders Gëndtda^ j. of Pedajd) j. De laatste naam 
niet verwarren met Kedoja j. welke naam vrij constant aan een Meliacea 
(zie K. et V. Boomsoort Java Dl. III) beantwoordt. De naam Gëndaldj 
j. zeer locaal. — In Kediri zoowel in het district Soek^redjd als in het 
distr. Wlingi bij perceel Djoelëg constant Gedangan, j. In Besoeki in 
de afd. DJember en Panaroekan bij Simpolan en Pantjoer Khëdeung^ md. 
of Kadjoeh-khëdeung^ md. — In Banjoewangi in het district KëgRdjampi 
constant de boom Harès, j. of Kajoe-gedang, j. en de vruchten Poe/oe/an, 
j. — Het buitenste van den schijnstam van den Pisang (= Gedang^ j. 
= Musa) heet Harès, j. of Arès, j. — Deze boomsoort heet zoo omdat 
het hout bijna even week is als de stam van een Musa {Pisang ). — 
Poeloetan, j. heeten verschillende andere, ook heesterachtige planten op 
Java met kleverige of zich aan de kleederen vasthechtende vruchten. 
De naam Blondo, j. duidt op den kleefstof der vruchten. De namen 
Harès, j., Arès, j., GMangan, j., Kajoe-gëdang, ’j. en Kadjoeh-hhëdeung, 
md., zoomede Ki-tjaoe, s. en Blondo, j. uitsluitend op Java voor deze zeer 
karakteristieke boomsoort gebezigd. — Voortplanting: De zeer lichte 
en buitengewoon kleverige vruchten worden ongetwijfeld door groote 
vogels en door zoogdieren gemakkelijk verspreid. En de verwantschap 
met P. sglvestris en P. alha maakt het waarschijnlijk, dat men deze soort 
door stekken kan voortplanten. — Cultuur: Gemengd tusschen andere 
