PiSONU. 
— 125 — 
Nyctaginaceae. 
hoeken met een enkele rij van eenigszins kromme spitse punten.” 
(Vrucht naar Kurz. 1. c.) 
Het volgende gedeelte geheel naar een der heilige hoornen, die 
in 1891 op het zuidelijke rotseilandje Karangbandong van Noesa- 
kambangan (bij Tjilatjap) staan : 
Nogal lage, dikke boom. ïï = 13 Meter bij D = 90 cM. (gemeten), 
zoude dikker (tot ongeveer 150 cM.) maar niet hooger worden. 
Stam krom, zeer laag bij den grond onregelmatig en vorksgewijze 
vertakt, rolrond, zonder knoesten, beneden met gleuven en met zeer 
kleine wortellijsten. De wortels kruipen tot op grooten afstand van 
don stam over het bijna naakte kalkgesteente. Kroon zeer laag 
aangezet, platkogelvormig en ijl (van eenige op het nabijstaande 
rotseiland staande hoornen is de kroon echter dicht). Takken 
(primaire) krom, grauwgrijs, gewoon en hangend in talrijke dunne 
takken, en twijgen verdeeld. Schors uiterst dun (slechts 2 milli- 
meter dik), zeer bros, van buiten grauw, nogal glad en niet afschil- 
ferend, zonder overlangsche of dwarsche barsten, met nogal veel 
lenticellen, doorsnede vuil wit met lichtgroenen tint, binnen melkwit ; 
midden- en binnenschors grauw verkleurend met nogal veel blad- 
groen met waterachtig sap (zonder melksap) reukeloos en smakeloos. 
Spint wit. De grens tusschen binnenschors en spint is in versch- 
gekaptcn toestand met het ongewapend oog moeilijk te zien ; aan de 
lucht wordt de binnen- en middenschors echter grauw gekleurd ter- 
wijl het spint lang wit blijft. Het hout is zóó week, dat men (even- 
als bij Pisonia excelsa Bl.) met den nagel er stukken afbrokkelen 
kan. Bladeren (volwassen) geheel lichtgroen en boven en onder 
iets glimmend, reukeloos en smakeloos, jonge bladeren boven en onder 
zeer lichtgroen en iets glimmend, eveneens reukeloos en smakeloos. 
De bladerenkroon is lichtgroen of zeer lichtgroen maar niet bleekgeel 
of geel wit of lichtgeelgroen, zooals de op Java gecultiveerde exem- 
plaren van Pisonia alba Span veelal (maar volstrekt niet altijd) 
hebben. Bloemknoppen bleekgroen. Bloemen -T nogal klein, 
talrijk, niet in het oogvallend, zeer bleekgroen, zwak zoet-welriekend, 
in axillaire valsche bijschermen. Kelk geheel groen (buiten en binnen), 
behalve de bovenrand der binnenzijde, die roomkleurig of vuil wit is. 
Helmdraad melkwit; hclmknop vuil geelbruin. 
