Stykax 
133 — 
SlYRACACEAE. 
onderling en met de meeldradenbuis licht verbonden; meeldraden 
10 van onderen tot een buis verbonden, bovenhelft vrij met nogal 
platte van binnen behaarde helmdraden, helmknoppen bijna zoo lang 
als de helmdraden, lijnvormig. Eierstok bovenstandig, vrij, behaard, 
onvolkomen 3-hokkig met + 5 eitjes in 2 rijen in elk hokje; stijl 
lang, recht, onbehaard, stempel klein. Vrucht afgeplat-bolvormig, 
met blijvenden uitgespreiden kelk; dik nogal hard vruchtvleesch, groen 
witachtig behaard, één (zelden twéé*) zadig. Zaden met harde zaad- 
huid. Kleine boom. Kruinhoogte tot 18 M. Stam tot 35 cM. in mid- 
dellijn, meestal recht, rolrond, zonder wortellijsten, nogal laag met 
onregelmatig geplaatste, rijkverdeelde takken. Kroon meestal ijl, 
onregelmatig en nogal laag aangezet, grijsgroen. Schors buiten 
grauwgrijs en nogal glad, met overlangsche barsten; bros; in doorsnede 
6 mM. lichtroodbruin; binnen geelbruinachtig fraai rood verkleurend, 
met bruinachtig tot hars opdrogend sap, zonder bladgroen, zonder 
lenticellen, nagenoeg reukeloos, wrang smakend. 
Volwassen Bladeren onder bruinachtig grijs of grijs en dof, 
boven gewoon groen en nagenoeg dof, reukeloos, met wrangen 
smaak. Bloemen geelachtig wit, reukeloos, kelk grijsgroen. Bloem- 
bladen vuil wit. ïïelmknop oranje. Stamper geelgroen. Vrucht 
van buiten grijs groen. 
Aanm. Beschrijving naar Herb. Kds. De bloemknoppen dezer soort en van enkele 
andere Styrax soorten {S. fferrnlatum Roxb. in Herb. Bog!) worden dikwijls door een 
bladluis Astegopteryx styracophila Karsch aangetast en zoodanig misvormd, dat alle bloem- 
deelen tot zoogenaamde „zakvormige gallen”, platte peulvormige lichamen, die een of 
meer openingen aan den top hebben en waarbinnen zich de bladluizen vermeerderen, 
worden vervormd. Zie Tschjrch in Ber. d. deutsch. bot. Ges. 1890 p. 48. 
Geogr. verspreiding; Buiten Java: Op Sumatra in groot 
aantal (wildgroeiend) aangetroffen in de 20 — 30 jarige secundaire 
bosschen nabij Padangtarab in de onafhankelijke binnenlanden van 
Aequatoriaal-Sumatra op 200 M. zeehoogte. Op Java wildgroeiend 
alleen in het westelijk gedeelte door mij gevonden ; o. a. bij Palaboehan- 
ratoe (Zuid-Preanger) nabij het gehucht Sangian op 300 M. zeehoogte 
en bij Tjampèa m de afd. Buitenzorg op 200 M. zeeh. Op beide 
plaatsen zeldzaam en slechts enkele boomen verstrooid tusschen een paar 
honderd andere woudboomsoorten. — Standplaats: Op constant vochtigen 
grond in hoogstammig altijdgroen oerwoud. Bij Tjampèa niet op de 
kalkrotsen, maar alleen aan den voet van den berg op vruchtbaren 
vulkanischen grond, evenals bij Palaboehanratoe. — Voorkomen: Op 
Java zeer zeldzaam, evenwel in Midden-Sumatra min of meer gezellig 
