Bruinsmia. 
— 13? — 
Btyracacear. 
kerbruin, van onderen bleeker, met 6 — 7 paar zijnerven en weinig 
uitspringende aderen, oud aan weerskanten onbehaard, behalve een 
dun sterharig vilt op de hoofd- en zijnerven, 100 — 130 mM. lang, 
50 — 70 breed, bladsteel 4: 20 mM. Schutbladen en- blaadjes klein, 
aan de vertakkingen van de pluim en aan den voet der bladstelen, 
deze kort, van boven verbreed niet veel langer dan de kelk. Kelk, 
evenals de bloemsteel tjes en vertakkingen van de pluim aanliggend- 
grof-behaard. Kroonbladen aan weerskanten zijdeachtig behaard, 
alleen bij de inhechting der helmdraden onbehaard, wit. langwerpig, 
8 — 10 mM., 3 — 4 mM. breed, stomp wijd uitstaand. Meeldraden 
10, nagenoeg gelijk. Hokjes van den eierstok met 10 — 20 eitjes. 
Vrucht eivormig van boven gestreept (+8 mM. diam.) door een 
5 mM. lange stijl gekroond. Zaden 5 — 7 in elk hokje. 
Bladeren (volwassen) geheel gewoon groen. De oude bladeren 
zijn vuil geel (nooit oranje) voor het afvallen. Jonge bladeren fraai 
roodbruin. Bloemknoppen (bijna open) vuil wit. Vruchten buiten 
groen met bruinzwarte zaden. — De meeste bloemen vallen af zonder 
vrucht te zetten. 
Aanm. Beschrijving naar Herb. Kds. 
Geogr. verspreiding, enz.: Alleen in West-Java. Door Kuitl 
en VAN Hasselt (blijkens aanteekening in ’s Rijks Herbarium te Leiden) 
voor bijna een halve eeuw op den Poelasari in Banton gevonden, maar 
de door hem verzamelde steriele? specimina zijn ongedetermineerd 
gebleven, tot dat door Boerlage en mij samen in de door mij (ook in 
Banton) in 1891 verzamelde bloem- en vruchtdragende specimina een 
nieuw geslacht ontdekt werd. Ik vond deze boomspecies in vrij groot 
aantal op de Zuidhelling van den Karang in het distr. Tjimanoek (afd. 
Pandeglangj op 1000 — 1200 M. zeehoogte in hoogstammig, heterogeen 
altijdgroen oerwoud op zeer vruchtbaren, constant vochtigen vulkanischen 
grond. Maar nooit vond ik deze boomspecies elders op Java. Buiten 
Java: onbekend. — BI ad af val: Altijdgroen. — Bloei- en vruchttijd: 
In Juni tegelijkertijd bloemen en vruchten dragend — Gebruik: Hoiit 
volgens de inlanders weinig duurzaam. Schors, enz.: Geen nut bekend. — 
Cultuur: In blijvende reboisatie van berghellingen waarschijnlijk 
nuttig te gebruiken. — Inlandsche namen: In 'het district Tjima- 
noek constant Ki-hoerang, s. geheeten. In de Preanger wordt met dezen 
naam constant Carijospermum serrulatum Miq. aangeduid. Voor de op- 
sporing dezer endemische boomsoort in Banten is echter deze naam in 
de afd. Pandeglang uitstekend.— Habitus: Zeer weinig in het oog- 
vallend en veel, vooral in blad,' gelijkend op Ekieocarpus serratus L , 
maar de vruchten veel kleiner en anders gebouwd. 
Medeil. PI. XUI. 
9a 
