ViTEX. 
— 209 — 
Verbenaceae. 
. Hooge of lage boom. Kruinhoogte tot 25 M. bij 1 V 4 Meter stammid- 
dellijn. Aan de Zuidkust met zuil vormigen stam en hoog aangezetten 
kroon, echter op het Wilis gebergte met korten laag vertakten stam en 
onregelmatigen, laag aangezetten kroon. Schors buiten grauw. 
Jonge deelen witachtig-behaard. Bladeren meest ö-tallig^ lang- 
gesteeld, blaadjes gesteeld elliptisch- of obovaat-lancetvormig lang- 
en smal-toegespitst, nogal gelijk of het topblad groot, de onderste 
kleiner, gaafrandig (zelden min of meer gezaagd) vliezig, glad, van 
onderen met zeer fijne aanliggende haartjes vooral langs de hoofdnerf. 
Bloemtuilen axillair, ongeveer zoo lang als de bladstelen, lang- 
gesteeld, vorkswijze vertakt^ slank. Bloemen meest gesteeld, wollig 
behaard, kroon van binnen behaard, onderlip lang. Vruchten 
groot obovoide. 
Aanm. Beschrijving’ naar Ilerb. Kds. vergeleken met de beschrijving bij Miquel e. a. 
van V. leucoxylon. Volgens Clarke is dit niet de echte op Ceylon gevonden F. 
Linn. ; evenwel naar de afbeeldingen te oordeelen moet deze soort zeer nauw verwant zijn, 
zoodat men bijv. die van Wight zeer goed voor onze soort zou kunnen nemen, ook 
naar de beschrijvingen bij Roxburgii en Trimen. De vrucht is grooter dan Clarke 
opgeeft. De door Blume als F. leucoxylon beschreven soort zou terminale bloempluimen 
hebben en schijnt dus een andere soort te zijn. 
Geogr. verspreiding: West- en Midden- en Oost- Ja va beneden 
900 M. In de Preanger bij Tomo op 50 M. zeehoogte, bij Palaboehan- 
ratoe op 50 M. en bij Panoembahan aan de Zuidkust van Djampang- 
koelon op 10 M. en bij Sanggrawa op 400 M. In Semarang bij Tjandi- 
roeboe op 200 M. op Noesakambangan op 25 M. In Tegal bij Margasari 
op 50 M. In Madioen op den Wilis beneden Ngëbel op 750 M. (maar 
niet hooger gezien). In Besoeki aan de Zuidkust bij Poegër op 10 M. 
zeehoogte. Buiten Java: Oostelijk en Zuid-Oostelijk Azië, Maleische 
Archipel tot Noord- Australië. — Voorkomen: Verstrooid groeiend, maar 
op Noesakambangan en aan de Zuidkust van Djampang-koelon niet zeld- 
zaam. — Standplaats: Bij voorkeur op constant vochtige standplaats 
in altijdgroen heterogeen oerwoud, maar ook hoewel zeer zeldzaam in 
de djatibosschen. — Gebruik. Hout soms voor huishouw. Oude 
boomen zouden echter op Tjilatj'ap zeer vaak hol zijn. Schors enz. 
nut bekend. — Jnlandsche naam: Bihhoel, s. bij Panoembahan, Sang- 
grawa en Tomo een vaste naam. — Kétilëng^ j. bij Margasari, Ngëbël, 
Tjandi-roeboe en Tjilatjap; soms ook Lahan^ j. oï Laban-ketiléng,]. — Bij 
Poegër Gëntilëng, j. of Tileng, j. evenals een paar andere Vitex soorten . — 
Habitus: als Utex pubescens Vahl, maar gladdere meest 5-tallige 
bladeren en veelal hoogstammiger en dikker, en de blaadjes. De vruchten 
veel grooter (tot 19 millim. lang) en de bloemen veel kleiner dan bij de 
andere Vitex-soorten van Java. 
Meded. PI. XLII. 
14 
