Avicennia. 
— 219 — 
Yekdenaceae. 
Bniguiera^ Avicennia^ Carapa. — Yolgens Sciiimper opent zich de vrucht 
eerst na het afvallen. (3. Niet vivipar, zeer snelgroeiend, met zeer 
krachtig ontwikkelde ademwortels: Sonneratia, Lumnitzera, Acanthus 
(steltwortels); (4. Niet vivipar, langzaam groeiend; tamelijk ontwik- 
keld luchtver verschingsweefsel, maar zonder speciale ademwortels: Nipa^ 
Scijphiphora. Hier komt dus Avicennia in de tweede groep. De 
merkwaardige embryo-ontwikkeling is bij Avicennia het eerst 
beschreven door Treüb (in Ann. Jard. botan. III pp. 79). Aan 
Karsten (in Bibliotheca botanica 1891 Heft 22 p. 21) is nog het volgende 
.ontleend: De van den boom gevallen vruchten drijven op water. Spoedig 
barst de vruchtwand en de nu vrij geworden kiem blijft nu in brak 
water niet meer drijven, maar zinkt. Daarop treden talrijke te voren 
nog verborgen liggende aan het einde haakvormig omgebogen haren 
van het hypocotyle lid van den kiem te voorschijn en door middel van 
deze haakvormige haren is de kiem als door tallooze ankers aan den 
slijkbodem zóó vast bevestigd, dat het door eb en vloed bewogen water 
niet meer in staat is den kiem van haar groeiplaats weg te spoelen. — 
BI ad af val: Altijdgroen. — Bloei- en vruchttijd: het geheel jaar 
door — Gebruik. Hout „Spint en rijphout grijs met donker kern- 
hout, hard, zwaar, uit talrijke concentrische, duidelijk waarneembare, 
dunne lagen bestaande; het binnenste gedeelte van elk der ring- 
vormige lagen is vast van structuur met middelmatigkleine poriën ; 
het buitenste gedeelte van elk dezer ringen is minder vast en 
bevat een gering aantal groote poriën. Mergstralen smal, talrijk, in het 
binnenste gedeelte van elk der ringen duidelijk in het oogvallende. 
Spec. gewicht ~ 0.9” (volgens Gamble). In Britsch Indië volgens sommige 
schrijvers het hout alleen voor brandhout gebezigd volgens anderen ook 
voor rijstblokken en rijststampers. Ook Rumphius vermeldt dit gebruik en 
ze^t, dat het soms voor kleine stijlen van huizen gebezigd wordt. Dit 
is op Java evenwel zelden het geval en dient de boom bijna alleen tot 
brandhout. Oude boomen zijn, zooals R. terecht vermeldt in den regel 
hol. Het door Rümph. opgegeven geneeskundig gebruik van het kern- 
hout, is naar het schijnt, op Java onbekend. Schors^ enz Op Java wor- 
den de zaden (speciaal de kiem) gekookt door de inlanders der kust- 
streken in tijd van schaarschte van levensmiddelen gegeten. Ook Rumpii. 
vermeldt dit nut voor de Molukken en Watt voor Britsch Indië. Yol- 
gens de literatuur dient in Engelsch Indië de asch van de schors als 
bleekmiddel voor kleederen en de wortels als aphrodisiacum ; in 
Amerika de schors van een verwante soort (zie boven) als looistof. — 
Inlandsche namen: Api-api (Jav.) is bij Poegër in Zuid-Bësoeki 
een zeer vaste, daar uitsluitend voor deze species geldende naam. Elders 
met dien naam ook andere plantensoorten aangeduid. In Banjoewangi 
heet bij Tratas deze soort ook Api-api^ j. maar bij Gradjagan wordt 
deze soort, ter onderscheiding van de andere daar ook groeiende Avi- 
cennia soms Api-ap)i-braJoe, j. geheeten. Bij Balèkambang in Djam- 
pang-koelon (Preanger) heet het wellicht tot deze species (of mogelijk 
tot de vorige of tot een bastaard van beide) beboerende specimen Ki- 
hlanak (S.); welke naam verband houdt met den lichten kleur van de 
onderzijde der bladeren. — In Tjilatjap onderscheiden enkele inlanders 
beide soorten als Api-api^ j. en Api-api-katjang^ j. — De naam Api api^ 
j. houdt verband met het gebruik van het hout voor brandstof. Ook 
een paar andere boomsoorten der vloedbosschen heeten in enkele streken 
