INTERPRETACION DE UN PASAJE DE LA ILIADA 
493 
non omisisset (i). Atqui ea libri XI pars, qua Diomedis facta 
continentur, libri VIII poetae exemplo fuit. Itaque luce clarius 
est cum poetam, qui nostram Iliadem composuisset, librum I 
quidem a Diomedis cantoribus intactum, Patrocleam Diomedis 
laudibus auctam acccpisse. Necesse est igitur, ut liber I et 
Patroclea a Diomedis cantore retractata e diversis fontibus 
fluxerint, antiquioris enim ordinis liber I, recentioris Patroclea 
est. At hariolemur, quamquam vanum est, librum I et Aga- 
memnonis Aristeae archetypum et antiquiorem aliquam Pa- 
trocleam unius poematis membra fuisse. Quid proficitur, cum 
late hiet lacuna inter Graecorum concionem et librum XI? 
Quae lacuna eis, quae in nostra Iliade intercedunt, expleri 
nequit. Graecorum enim concionem excipiunt Thetidis preces 
et deorum coena; quas partes, quae arte cohaerent, posterioris 
aetatis esse probare mihi proposui. Primus autem proelii dies^ 
qui libris II-VI et libri VII priore parte continetur, diversis- 
sima quidem materia, saxis et trabibus veteribus et novis con- 
gestis, constructus est. Habemus enim particulas, quae ad earn 
potius belli troiani partem, quam postca Cypriorum poeta 
comprehendit et pertractavit, quam ad carmen de Achillis ira 
compositum quadrent, veluti Graecorum catalogum, qui olim 
navium graecarum, quae Aulidem convenerant, recensus erat. 
Paridis et Menelai certamen singulare, principum graecoium 
enumerationem, quam Helena facit; antiquissimam autem hanc 
narrationem esse constat, quia neque Nestor neque Diomedes 
nominantur. Habemus fragmenta eorum carminum, quae a 
quibusdam sectis poetarum recentiorum componebantur, qui 
ab Asiae regibus graecis et barbaris mercedcm accipiebant, ut 
Diomedis et Aeneae facta canerent. Habemus illos versus^ 
quibus de Hectore et Andromacha ita agitur, ut appareat poe- 
tam sibi proposuisse, ut Hectoris mortem caneret. Habemus 
Lyciorum meridionalium laudes et ipsius diasceuastae inventa* 
Sed eius poetae, qui concionem libri primi composuit, manus 
nisi in ilia altera condone libro secundo narrata, de qua inira 
agam, nusquam deprehenditur. 
(i) Idomenei nomen in libroriim I et III contextuin iam perlectum et 
absolutum insertum est. 
