496 
MEMORIAS CIENXfFICAS I LITERARIAS 
Patrocli et Hectoris mortes noctem interiecisset, cf. XI 185-194, 
bat Diomedis ille cantor, qui Patrocleam composuit, cum inter. 
Itaque conicio illi poetae, qui nostram lliadem composuisset, 
antiquiorem quidem lliadem praesto fuisse, cuius vestigia prae- 
sertim in libris VTII et IX deprehcnderentur, sed eorum libro- 
rum, quibus de Graecorum concione et de Patrocli et Hectoris 
mortibus ageretur, maiorem partem e singulis carminibus, quae 
neque unum corpus efficerent neque unius poetae essent, haustam 
esse. Quorum carminum poetae illius ipsius Iliadis veteris vel al- 
terius archetypi simillimi auctoritate confisi esse videntur. Fieri 
autem potest, ut liber XXII, quo Hectoris mors continetur, olim 
cum ea libri sexti parte, qua de Hectore et Andromacha agitur 
cohaeserit. Sed ea, quae intercedunt inter libros XVII et XXII 
partim e vetere Iliade partim ex aliis fontibus fluxerunt. Digna 
autem est notatu illorum poetarum secta, qui sicut alii Diome- 
dem ita Aeneam cantabant et, cum antea Hectoris filio Troiano- 
rum regnum promitteretur, VI 476-481, in illius locum Aeneam 
posucrunt, XX 293-308. Qui dissensus eorum, qui Hectoris 
laudes, et eorum, qui Aeneam cantabant, significatur illis versi- 
bus, quibus Priami et Aeneae inimicitiae indicantur, XIII 
459-461. 
lam de Thetidis precibus quaerere licet. In tribus autem 
nostrae Iliadis partibus Thetis gravius aliquid agit, scilicet in 
libro XXIV, qui omnium consensu recentissimis Iliadis parti- 
bus additur, et in libris XVIII et XIX, et in libro I. Christius 
quidem priorem libri XVIII partem Patrocleae adiunxit, cuius 
terminum versum 242 esse voluit. Sed Thetidis et Achillis 
colloquium a Thetidis et Vulcani sermonibus divelli nequi-t. 
A[)ertissimum autem est versus 148-238, qui proximi sunt, a 
diasceuasta conditos esse. Nam cum sub finem XVII narretur, 
Patrocli corpus a Menelao cum Merione ad naves deportatum 
esse, hie fingitur proelium renovatum esse super Patrocli cor- 
pore, sed Achillis truci adspectu voeeque Troianos deterritos 
c.ssc. Quae narratio quin a Hbrorum VIT^ VIII IX poeta con- 
fccta sit, non dubitabis, si muri ineptam mentionem animad- 
verteris, XVIII 215. Artissime autem haec cum eis, quae eodem 
libro de d'hetide narrantur, cohaerent, cf. XVIII 216. 
