500 
MEMORIAS CIENTIFICAS I LITERARIAS 
Ulixis errores et sociorum exitium, in Iliade regum angores et 
multi socii amissi. 
• 4. Indicatur^ quae fiierit causa calamitatis^ scilicet Sol iratus 
in Odyssea, lovis consilium in Iliade. 
5. Indicatur, unde 7 iarratio ducatur^ Odyss. I 10. II. I 6. 7, 
Praeterea singulas voces, quae aut idem significant, aut ean- 
dem in hexametro sedem occupant, comparare licet: Od. v. i 
virum — W. v. i irani; Od. v. i indica mihi—W.v. i cania; 
Od. V. I Musa—W. V.' I Dea; Od. v.- i viidtivagiim — W. M. 2 
perniciosam; Od. v. i qui—W. v. 2 quae; Od. v. I permultum — 
W. \K 2 per mult a; Od. v. 3 imiltorunique — \\. v . ^ multasque ; 
Od. V. 5 animam — W. v. 3 aninias; Od. v, ^ sociorum — W. v. 4 
virorum; Od. v. 9 is quidem reditu illos privavit—W. V. 5 lovis 
autem facta est vohmtas; Od. v. 10 ex illo tempore— W. v. 6 ex eo 
tempoi'e quo; Od. v. 1 1 tunc omnes—W. v. 22 tunc oimies. 
Hac re probari mihi videtur Ulixem virum multivagum appel- 
lari; quern si virtim versutum diceremus, non responderent haec 
verba irae perniciosae, quae in Iliade scripta legitur. Neque 
assentior Kirchhoffio, qui versus 6-9 delevit; necesse enim est 
ut lovis consilium habeat cui rei respondeat in Odyssea. 
Ouomodo vero Odysseae poeta lovis consilium acceperit, 
quamquam ex ipso prooemio non - intellegitur, tamen eis, qui 
proximi sunt, versibus declaratur. Nam, cum deorum rex pro- 
nuntict iniuria deos accusari a mortalibus, qui dicant superos 
omnium malorum auctores esse Od. I 32-33, consentaneum est 
poetam inprimis eorum malorum recordatum esse, quae bello 
troiano orta'ossent. Atqui inter eos mortales, qui illorum malo- 
rum culpam in deos contulissent, princeps erat is, qui Iliadcm 
fccerat. Itaque ad Iliadem illis versibus spectari apparet. Neque 
luppiter negat se illarum calamitatum auctorem esse, sed addit 
fieri, ut homines etiam ipsorum stultitia contra fata in res adver- 
sas incidant. Quod ut probet, Aegisthi exemplum profert. Ita- 
que is, qui Odysseam fecit, versus I 28-43 eo consilio condidit, 
ut ostenderet, se ab Iliadis poeta, qui omnem culpam in deos 
convertisset, discrepare. Eadem autem mente prooemii versum 
septimum fecit, quo Ulixis socii sua ipsorum culpa periisse di- 
cuntur. Reprehendit igitur Iliadis poetam, quod in deos solos 
omnem culpam contulerit, sed testis est sua aetate nullam lovis 
