SOBRE EL RUEGO DE TETIS 
1053 
bus dividam, ea re moneor, quod deae curru utiintur, cum 
antiquissimis poetis homericis nulla nisi pedestris pugna nota 
fuerit, (cf. Benedictus Niese, Die Entwickelung der homerischen 
Poesie, Berlin, 1882 p. 119). Praeterea Thetidis nomen in versu 
410 libri IX reperitur, quern quidem eiusdem Nestoris cantoris 
esse puto, qui libri I versus 415-418 composuerit. 
Conciones librorum I et II qua ratione olim unum corpus 
effecisse putarem aperui commentatione, quam de lovis consi- 
lio scripsi. Postea intellexi eum poetam, qui unam illam con- 
cionem diremisset, Nestoris cantorem fuisse. Utraque enim con- 
cione Nestoris oratio, quae facile tolli possit, continetur. De 
altera egit Benedictus Niese 1 . 1 . p. 116, de altera mihi constat 
aut Ulixis aut Nestoris verba delenda esse, sed Ulixis oratio- 
nem genuinam esse propter totius narrationis indolem, de qua 
commentatione mea egi, certum habeo. Insuper ctiam in eis, 
quae inter ambas conciones intercedunt, partibus Nestoris can- 
toris manus deprehenditur. Nam Nestoris os vultumque species 
nocturna, quae a love mittitur, refert, ad Nestoris navem regum 
graecorum consilium habetur, Nestor Agamemnoni responsum 
dat. Thetidis autem preces Nestoris oratione, quae in priore 
populi concione habetur, prospiciuntur (I 280, cf. Ameis-Hen- 
tze, Appendix Iliadis homericae ed. 2, I p. ii). 
Eiusdem poetae libri XV versus 596-600 esse videntur, quippe 
quibus aperte ad I 280 respiciatur (cf. Ameis-IIentze 1 . 1 .) Ne- 
stor ipse versu 659, qui proximus est, nominatur, cum ei versus, 
qui ante 592 scripti Antilochi laudes exhibeant, alius esse poetae 
Caroli Lachmann (Betrachtungen liber Homers Bias, 3. Aufl. 
S. 65) ingenii acumine constet. 
Ea, quae Nestoris ille cantor de Thetidis consilio excogitavit, 
ab aliis poetis continuata sunt. Inter quos primum locum te- 
nent ei, qui Antilochi laudes cecinerunt. Tantum enim abest, 
ut Antilochus eadem aetate cum Nestore in carmina homerica 
introductus sit, ut eius cantores tertii illius, quod statui, generis 
poetis adnumerem. Nam in eis partibus, in quibus- Nestor gra- 
vius aliquid agit, quaeque antiquioris notae esse videntur, nus- 
quam laudatur. At contra in libris V et XIII eminet, a quibus 
Nestor alienus est, et omnino in nostrae Iliadis contextu cum 
Idomeneo et Merione magis quam cum patre cohaeret. Cete- 
