[ I0 S ] 
Bernwllm itaque, cum fefe re quumjudicem prre- 
bmjfet , 6c argumenta ilia a pofteriori, uti par erat> 
accepijfet , hoc eft, defcendiffet prorfus in fententiam 
Leibnitianam , dignus utique habitus eft, qui in inte- 
rior ilia fcientiae adyta admitteretur. 
cr Quoniam, (a) inquit audor, te in noftris caftiis 
€C video, lubenter communicabo principium meum a 
u priori demonftrandse verse seftimationis virium 5 
€< quod mihi inpromptu efle aliquotiesindicavi, non- 
“ dum tamen hadenus produxi. Tibi enim comma- 
“ nicare eft frugiferse maxime terras commendare 
ic granum, ut in magnam plantam furgat.” 
Laudo fane, quod granum iftum ten re tam fnigi- 
ferre commendaverit vir optimus, & tamen ejus con- 
ftlium non omni videtur reprehenfione caruiffe. Nam 
etfi Papinos , Catelanos , reliquofque fuae dodrinae op- 
pugnatores, apud quos, propter incredulitatem, nihil 
magni poterat efficere, qui inconvertibiles quantify 
cunque demonftrationibus viderentur , ft illos, inquam, 
hacliquida luce veritatis indignos judicaret,cur tamen 
illam reliquo orbi literato invideret ? Mitto dicere, 
quod viri boni & humani, 6c incrementi fcientiarum 
ftudiofi crat, rem tanti momenti omnibus patefacere. 
Quod fi omnibus aliis rebus pofthabitis, glorias tanfum 
fuse confulere libuiflet, hoc erat faciendum, quo fado 
obtredatores ifti aut illico ad filentium redadi, aut 
ab omnibus fuiffent condemnati. Denique cum non 
fibi folum, nec uni alterive amico, fed omnibus, nati 
fmt magni viri, quae ifta eft iniquitas, velle Johannem 
Bernoultiutn , & difcipulos Bernoullianos , ea luce 
liquida 
(V) Menfe Jcmuario , 169 6 
O 2 
