[ 110 3 
Sed forte rem ulterius urgere noluit idcirco Bef* 
noullius , quod folico commotiorem fefe oftendiffet 
Leibnitius . “ Ego, (a) inquit ille, nihil magni 
“ promittere aulim ; fperabam tamen reus non fieri 
“ paralogifmi apertillimi, in argumentatione, non 
cC obiter elapfa, fed a compluribus annis confiderata, 
<c quam tamen alicujus momenti venditaram,” Cujus 
tamen apertijjimi paralogifmi Leibnitium apertiflime 
reum die, nos, ni animus multum fallit, infra often- 
demus. 
Demonftrationis utriufque Bernoullii examination! 
Leibnitian £ non opus eft immorari, quod pendeat 
utraquc demonftratio ex fenfu vocum, t virtualiter> & 
formaliter , fecus accepto quam vellet Leibnitius . 
“ Eos, {b) inquit Bernoullius, fumebam terminos alio 
cc fenfu quam eo quo nunc eos explicas.” 
Leibnitius vero, incertus adhuc quid ponderis ha- 
bituraeflet apud Bernoiilliumynmz faz demonftratio, 
alteram eidem fubjungit. “ Aliam, (e) inquit, addo, 
“ qux, fi fundum rei fpedes, redit in priorem, habet 
<c tamen fuum proprium pondus. A&iones motrices 
cc (aequabiles intelligo) ejufdem mobilis funt in ratione 
<c compofita effeduum immediatorum, nempe longi- 
<c tudinum percuriarum, & velocitatum. Porro lon- 
<c gitudines(xquabiliter percurfae) funt in ratione com- 
<c pofita temporum 6c velocitatum. Ergo adiones 
“ motrices funt in ratione compofita ex fimplice 
“ temporum 6c duplicata velocitatum ; ideoque iifdem 
“ temporibus, vel temporum dementis, adiones mo* 
“ trices ejufdem mobilis funt in ratione duplicata 
“ velocitatum, vel, ft diverfa fint mobilia, in ratione 
“ compofita 
( a ) Mart. 1 6y6. 
(bj Apr. 1696. 
(c) Mart. 1696. 
