3'l 
fert aculeos tenuissimos strictos simplices stipatos aequales fulventes. Pi- 
leus membranaceus, tenuis, 5 — 8 lin. latus, orbicularis, disco depresso ni- 
gricante, margine arcte involuto; undique pilis laxis flexuoso-cirrhosis , in 
margine rigidioribus, vestitus. Lamellae decurrentes, arcuatae, distantes 
(haud numerosae), angustae, tenues, semel bisve dichotomae (nullae dimi- 
diatae) , repando-denticulatae. 
6. L. (Criniti) Swartzii. Bcrk. L . crinitus. Swartz. — Berk. in Ann. Nat. 
List. 1843. t. 9. f. 2 . 
In Antillis. Swartz., Benzon. 
Hic est Ag. Essequcloensis Mey. — Syst. Myc. 1. p. 175, quem tum 
rite distinguebam a L. crinito L. S. M. I. c. , cujus specimen a Rolandro 
lectum Lundae vidi. — Serius Upsaliam nactus et Herb. Swartzii lustrans 
mox perspexi identitatem Lentini essequehoensis cum A. crinito Sw. , et 
hujus fide L. crinito in Epicr. subjungebam. A L. crinito igitur haec 
synonyma excludenda. 
7. L. (Criniti) c.haetoloma, pileo coriaceo-niembranaceo infundibulifor- 
mi a centro glabrato radiante fulvo-ferrugineo , margine laevi setoso- 
ciliato , stipite solido aequali leproso brunneo , lamellis decurrentibus 
simplicibus aequalibus confertis integerrimis pallidis. 
Ad ligna putrida ad San loce in Costa Rica. Orsted. 
Prioribus tenuior, siccus flaccidus , nec ligneo-rigens. Stipes vero ligno- 
sus, teres, unciam longus, lineam crassus, lloccis leproso-velatus (nec gla- 
ber, nec setoso-hispidus). Pileus centralis, tenuis, totus profunde infundi- 
buliformis, margine quoque erecto, glaber quidem, sed, quasi e fibris inna- 
tis, a disco versus ambitum radiato-virgatus, circa marginem setoso-pilosus 
et ipso margine pulchre ciliato-setosus, sesquiuncialis. Lamellae ut supra. 
Proximus L. tenero, qui in his collectionibus deest. A reliquis ciliatis (L. 
ciliato Lev., setigero Lev., L. glabrato Mont. etc.) pluribus notis recedit. 
* L. (Lepidei) sitaneus. Epicr. p. 390. 
L. tigrini status degener Berk. Dec. post. n. 77 hunc, lamellis frequen- 
ter anastomosantibus , potissimum spectat. 
8. L. (Lepidei) suffrutescens. Epicr. p. 393. 
Hujus australioris speciei statum deformem, potius quam borealis 
lepidei, sistit Orst. ic. n. \2. 
Ad Quebradahonda in Costa Rica. 
L. suffrutescens vegetationis rationibus (formis illis pileo destitutis, vulgo 
Ramaria Ceratoides dictis et jam a Battara in L. tigrino pictis) , stru- 
