ölochidion. 
161 - 
Euphorbiaceae). 
(spec. jav. !) in Flora xxiii (1865), 375 ; in DC. Prodr. xv, 2, 292. — 
Diasperus insignis O. K. Rev. gen. pl. ii, 599. 
Twijgen forsch, heen en weer gebogen, kantig, gesleufd, uitstaand 
zachtharig. Bladeren aan de hoofdtakken verspreid, rudimentair, tegen 
de zijtakken aangegroeid, schubvormig, met steunbladeren. Bladeren 
aan de twijgen afwisselend, groot, kort gesteeld, ongelijkzijdig, scheef 
langwerpig, ovaal of meer of minder eivormig, kort toegespitst, spits, 
gewoonlijk met een nerfpuntje, met zeer scheeven, meest half stompen 
soms half hartvormigen, half spitsen voet, gaafrandig, met sterk 
teruggebogen rand, boven aanvankelijk ijl uitstaand behaard, later 
kaal, alleen op de hoofdnerf en soms op de zijnerven uitstaand meer 
of minder dicht zachtharig, onder voornamelijk op de nerven en 
aderen uitstaand zachtharig, aan weerszijden van de onder uitsprin- 
gende, bleeke middelnerf met c. 8 — 14 (aan de smalle zijde 1 — 2 
minder) schuin uitstaande, gebogen, binnen den rand anastomoseerende, 
door meer of minder regelmatige tralieaderen verbonden zijnerven, 
netaderig, de zijnerven en aderen boven ingezonken onder uitspringend, 
stijf leerachtig, boven glimmend groen, onder dof en lichter, de jonge 
bruinachtig, c. 7 — 23 cm. lang, 5 — 10 cm. breed; steel ongeveer 
rond, zonder erop afloopende bladranden, uitstaand zachtharig, c. 0.5 — 
1.2 cm. lang. Steunbladeren blijvend, driehoekig of lancet-priem- 
vormig, zeer spits, niet uitgebogen, groen, zachtharig, c. 0.5 — 1.1 cm. 
lang. Bloembundels okselstandig, zittend, aroot, overlangs langwerpig 
kussenvormig, zeer veelbloemig, eerst cT, later $ bloemen voort- 
brengend, c. 1 — 2 cm. lang. Schutbladeren vrij lang, driehoekig tot 
laiicetvormig, soms onregelmatig gelobd, achter ijl behaard, vliezig, 
bleek groenachtig, c. 0.15 — 0.25 cm. lang. Steeltje der cT bloemen 
draadvormig, uitstaand ijl behaard, aan den top in den kort nap- 
vormigen, behaarden bloembodem verdikt, wit, naar boven bleekrood, 
c. 0.5 — 1 cm. lang. Kelk diep 6-deelig, c. 0.6 cm. in doorsnee; buitenste 
slippen schuin opstaand, meer of minder teruggebogen, langwerpig, 
stomp of vrij spits, convex, achter vooral op de verdikte middelnerf 
uitstaand zacht behaard, bleek geel, weldra rood getint, c. 0.26 — 0.35 
cm. lang, 0.1 — 0.13 cm. breed; de binnenste ongeveer als de buitenste, 
met wat versmalden voet, minder behaard, nauwelijks kleiner. 
Meeldraden 3, tot een langwerpig, bleek geel, c. 0.15— 0.17 cm. lang 
Meded. Dep. v. Landbouw No. 10, 
11 
