Breynia. 
181 
Euphorbiaceae. 
mond met 6 in 2 rijen geplaatste, zeer korte, driehoekige, stompe 
lobjes, vleezig, kaal, zeer bleek groengeelachtig, dikwijls rood getint, 
c. 0.2 cm. lang en breed. Meeldradenzail c. 0.14 cm. lang, meteen 
plat, driehoekig, boven de meeldraden uitstekend knopje; helm- 
knoppen c. 0.1 cm. lang. $ bloemen alleenstaand in de hoogere 
oksels, gesteeld; steeltje kantig, meer of minder rood getint, 
c. 0.1 — 0.2 cm. lang. Kelk spits tolvormig, kantig, 6-lobbig of 
nagenoeg G-spletig, met uitgespreide, ongeveer halfrond eivormige, 
kort toegespitste, duidelijk generfde (in sicco) lobben, bleekgroen, 
meestal meer of minder rood getint, c. 0.3 cm. lang en in door- 
snee, later vergroot, de vrucht meer of minder nauw napvormig 
omgevend, met zeer korte lobben, c. 0.5 — 0.6 cm. in doorsnee, 0.3 — 
0.35 cm. hoog, soms minder vergroot. Vruchtbeginsel omgekeerd 
eivormig, afgeknot, met zeer dik vleezit;en top, lichtgroen, het onderste 
deel 3-hokkig, met 2 zaadknoppen in elk hokje; stempels 3, klein, 
stomp tandvormig, ingebogen. Vruchtsteeltje vrij dun, c. 0.35 — ^0.45 
cm. lang. Vrucht betrekkelijk klein, ongeveer bolvormig of meer of 
minder eivormig of ovaal, zwak 6-kantig, in sicco met 3 overlangsche 
groeven, aan den top ingedeukt en meer of minder duidelijk kort 
6*ribbig, door de in de holte ingezonken stempels gekroond, kaal, 
glimmend, rood, bij rijpheid zwart (?), c. 0.6 cm. lang, 0.47 cm. dik, 
niet openspringend; buitenwand aan den top dik vleezig ; binnenwand 
dun perkamentachtig, half doorschijnend, glimmend ; tusschenschotten 
vliezig. Zaden 3-kantig, met convexen rug; zaad huid tot ongeveer 
halverwege met dun vleezige, witachtige, zaadrokachtige buitenste 
laag; zaadlobben omgekeerd eivormig, wit, c. 0.17 cm. lang; worteltje 
rolrond, wit, c. 0.1 cm. lang. 
Heester; hoogte c. 3 — 5 m. bij een stamdoorsnee van 6 — 11 cm. 
Aanm. Beschrijving hoofdzakelijk naar bij Buitenzorg in het wild groeiende 
exemplaren, verder naar verscheiden exemplaren in Herb, Kds. en Herb Bog, 
Het is mij niet mogelijk geweest verschillen te vinden tusschen B. ruhra Muell. 
Arg. en B. cernua Muell. Arg., waarvan de eerste tot nog toe geacht werd op 
Java, de tweede in het oostelijke deel van den archipel thuis te behooren. 
Aanvankelijk meende ik de Javaansche exemplaren als een f. yavamca gescheiden 
te kunnen houden, doch na onderzoek van materiaal van verschillende vind- 
plaatsen is me ook dat niet gelukt. 
De zaden schijnen zeer dikwijls door insectenlarven aangetast te worden ; aan 
de bij Buitenzorg voor de beschrijving verzamelde takken was nauwelijks een 
gaaf zaad te vinden. 
Een exemplaar van Pangentjongan (n. 26596 (3) onderscheidt zich door den zeer 
grooten, de vrucht grootendeels insluitenden, in sicco c. 0 . 6 — 0.7 cm. breeden, 
0 . 4 — 0.45 cm. hoogen kelk; het vruchtsteeltje is hier 0 . 5 — 0.75 cm. lang. Dergelijke 
