Eupiiokbiaceae. 
— 430 — 
Mallotus. 
weeke stekels bezet, c. 0.85 cm. hoog, 1 ,2 cm. in doorsnee, 3*hokkig, 
in 3 tweekleppige kluisjes openspringend; buitenwand dun, niet van 
den houtigen, binnen met sterbaren voorzienen binnenwand loslatend. 
Zaden ongeveer bol vormig, c. 0,5 — 0.55 cm. in doorsnee; buitenste 
zaadhuid (opgeweekt) met vliezige buiten- en harde, gladde binnen- 
laag; kiemwit vleezig; zaadlobben ongeveer rond, met diep uit- 
geranden voet, c. 0.25 cm. in doorsnee; worteltje rolrond, c. 0.13 
cm. lang. 
Klein boompje; kruinhoogte tot c. 9 m. bij een stamdoorsnee van 
10 — 20 cm. Stam nogal recht, zonder wortellijsten. Kroon onregel- 
matig. Schors donkerbruin 
Aanm. Beschrijving naar eenige exemplaren in Herb. Kds., de vrucht naar 
exemplaren van de Philippijnen in Herb. Bog. ; vergeleken met een authentiek 
van RotÜera muricata Thw. (C. P. 2108 !). 
Hooker f. maakt in de Flora of British India de opmerking, dat Muei.l. Arg. 
in den Prodromus onder den naam Mallotus muy'icatus Muell Arg verschillende 
soorten dooreenmengt. Voor de exemplaren van Mysore en Travancore behoudt 
hij den naam M. murlGatus met Beddome als auteur, scheidt de Ceylonsche 
exemplaren onder den naam M. Walkerae Hook. f. af en laat in het midden, 
wat de door Muell. Arg. hiertoe gerekende specimina van Java (Zoll. n. 3804) 
en van de Philippijnen zouden kunnen zijn. 
In Herb. Bog. bevinden zich nu verscheiden als M. muricatus Muell. Arg. 
gedetermineerde exemplaren uit de Philip])ijnen, een evenzoo geëtiketteerd 
specimen van Duitsch Nieuw-Guinea en een paar door Treur op Kisser ver- 
zamelde twijgen; deze behooren alle ongetwijfeld tot dezelfde soort als het door 
Koorders op Java verzamelde materiaal. Maar al deze planten gelijken zooveel 
op het authentiek van Rottlera muricata Thw. (cT ex. in knop), dat men ze 
moeilijk als tot verschillende soorten behoorend kan beschouwen, hoewel de 
kliertjes aan de onderzijde der bladeren bij het Ceylonsche exemplaar minder 
dicht geplaatst zijn. 
Hooker geeft verder als voornaamste verschil tusschen M. muricatus Muell. 
en M. Walkerae Hook. f. op, dat de stekels van het vruchtbeginsel bij de eerst- 
genoemde soort op de kluisjes in 2 rijen staan en bij de laatste over de geheele 
oppervlakte verspreid zijn. Nu staan de stekels echter bij de Philippijnsehe 
exemplaren vrij duidelijk en bij de Javaansche zeer duidelijk in 2 rijen. Hierom 
zie ik mij genoodzaakt Mueller’s opvatting als juist aan te nemen en M. muricatus 
Muell. Arg. als een ver verspreide soort te beschouwen. 
Bij de cf exemplaren van de Philippijnen zijn de meeste bloeiwijzen ongeveer 
even kort als bij het zeer arme Javaansche materiaal; er zijn er echter ook bij van 
8.5 cm. lengte. Bij de zeer enkele onderzochte cT bloemen van het Javaansche 
exemplaar vond ik meer meeldraden (40—45) dan bij de Philippijnsehe (26 — 32), 
doch Hooker geeft voor de Indische specimina 30 — 40 op. 
Een goed kenmerk der soort schijnen o.a. de behaarde helmknoppen te vormen, 
hoewel de haren, tenminste bij opengesprongen helmkno])pen, dikwijls moeilijk 
te vinden zijn. 
Geogr. verspreiding. Buiten Java: Engelsch-Indië, Ceylon, Phi- 
Hppijnen, Kisser, Timor, Duitsch Kieuw-Guinea. Op Java: Verzameld 
in de res. Banjoemas, afd. Poerwokerto bij Pekodokan op 500 m. zeehoogte ; 
in de res. Semarang, afd. Semarang bij Kedoengdjati. — Voorkomen 
en standplaats: In heterogeen oerwoud. — BI ad af val: Altijd 
groen. — Bloei- en vruchttijd: Bloemen verzameld in April bij 
Kedoengdjati ; jonge vruchten in December bij Pekodokan. — Gebruik: 
Onbekend. — Iniandsche namen: Onbekend. 
