Eupiiokbiaceae. 
— 502 — 
Macaranga. 
cm. lang; spil fluweelachtig uitstaand behaard. Schutbladeren af- 
vallend, driehoekig, toegespitst, concaaf, meer of minder fluweelachtig 
behaard, c. 0,6 — 0.83 cm. lang, 0.5 — 0.75 cm. breed. $ bloemen 
gesteeld; steeltje dik, bijna ongemerkt in den kelk overgaand, uitstaand 
zachtharig, c. 0.25 — 0.3 cm. lang. Kelk het vruchtbeginsel geheel 
insluitend, napvormig, nauwelijks wat gelobd, met ingebogen rand, 
buiten uitstaand zachtharig, vrij vleezig, c. 0,27 — 0.3 cm. hoog, 0.37 
cm. in doorsnee. Vruchtbeginsel ongeveer halfbolvormig, dicht met 
klieren bezet, c. 0.15 — 0.17 cm. hoog, 0.25 — 0.275 cm. in doorsnee, 
3 — 5-hokkig; stempels 3 — 5, dik priemvormig, gekromd, in weinig 
slipjes verdeeld, c. 0.3 — 0.4 cm. lang. Vruchtsteeltje wijd uitstaand, 
zachtharig, c. 0.5 — 0.9 cm. lang. Vrucht door den opengescheurden 
kelk gesteund, door de los aanliggende stempels gekroond, neergedrukt 
bolvormig, dikwijls meer of minder ei- of halfbolvormig, 3 — 5-groevig, 
dicht met groengele kliertjes bezet, zeer kleverig, c. 1 — 1.2 cm hoog, 
1.3 — 1.6 cm in doorsnee, 3— 5-hokkig, hokverdeelend openspringend; 
buitenwand vleezig, van den perkamentachtigen binnenwand niet los- 
latend. Zaden ongeveer bolvormig, c, 0.45 — 0.55 cm. in doorsnee; 
buitenste zaadhuid met vleezige, witte buitenlaag en harde, fijn 
rimpelige, zwarte binnenlaag. 
Middelmatige boom; kruinhoogte c. 14 m. bij een stamdoorsnee 
van 35 cm. 
Aanm. Beschrijving naar een paar exemplaren in Herb. Kds. (waaronder 
met $ bloemen en jonge vruchten) en naar levend, van den Salak afkomstig 
materiaal met niet geheel rijpe vruchten, terwijl de d bloeiwijzen beschreven 
werden naar een takje, dat vroeger gemengd met 71/. Tanarius Muell. Arg. uit 
Leiden ontvangen werd. 
De soort is na verwant met 71/. hicolor Muell. Arg., waarvan zeer goed, 
waarschijnlijk juist gedetermineerd $ materiaal (en een d exemplaar als 71/. 
Tanarius Muell. Arg. !) uit Manila ontvangen werd. Op het eerste gezicht is 
71/. bicolor echter te herkennen aan de (in sicco) steeds sterk kantige twijgen en 
de zeer kleine steunbladeren. Verder is de beharing fijner en die van den stengel 
lang blijvend, zijn de bladeren kleiner, de schutbladeren onder de cT bloemkluwens 
niet of nauwelijks toegespitst, de vruchten kleiner, neergedrukt bolvormig (niet 
meer of minder halfbolvormig) en hebben, naar het schijnt, een veel dunneren 
wand. 
Volgens de vruchten, die 3 — 5-, meestal 4-hokkig zijn, zou 71/. semiglohosa tot 
de sectie Pachystemon Bl. behooren ; de helmknoppen zijn echter 3 — 4-hokkig. 
Hetzelfde is het geval bij Ti/, bicolor en, naar ik meen, zal het bij deze soorten 
niet blijven. Hiermee is zeker voldoende aangetoond, dat er geen reden is 
Pachystemon Bl. weer als geslacht te herstellen, zooals Pax in ,,Die natürlichen 
Pflanzenfamilien” deed. 
Geogr. verspreiding. Buiten Java: Onbekend. Op Java: Ver- 
zameld in de res. Batavia, afd. Buitenzorg bij Depok (Burck en 
De Moxciiy), bij Tjampea op 150 — 200 m. zeehoogte, aan de Tjiapoes 
