Eupiiorbiaceae. 
— 506 — 
Macaranga. 
een overlangsche groef, de vrij deelen opstaand, prieravormig. Vrucht 
zittend, door den opengescheurden kelk gesteund, door de onveranderde 
stijlen gekroond, sterk neergedrukt bol vormig of eenigszins half bol* 
vormig, buiten naar boven toe tusschen de kluisjes met 4 — 6 schuin 
opstaande, wat uiteenwijkende, groote, dik kegelvormige, meer of 
minder ruggelings afgeplatte, stompe, c. 0.4 — 0.5 cm. lange en breede 
aanhangsels en met 4 — 6 overlangsche gleuven er tusschen, behalve 
de gleuven met gele kliertjes bedekt, versch zeer kleverig, lichtgroen, 
in het geheel c. 0.9 — 0.95 cm., zonder aanhangsels 0.6 — 0.7 cm. hoog, 
1 — 1.25 cm. in doorsnee, hokverbrekend in 4 — 6 kleppen open- 
springend, met vrij dikken wand; binnen- en buitenwand niet van 
elkaar loslatend. Zaden rond, c. 0.45 cm. in doorsnee; zaadhuid met 
vleezige buiten- en harde, uitgehold rimpelige binnenlaag; kiemwit 
vleezig, oliehoudend; zaadlobben ongeveer rond, c. 0.175 cm. lang; 
worteltje c. 0.06 cm. lang. 
Heester of kleine boom; kruinhoogte gewoonlijk 3 — 6 m., zelden 
tot 13 m., bij een stamdoorsnee van 6 — 12 cm., soms 23 cm. 
Aanm. Beschrijving naar verscheiden exemplaren in Herb. Kds. en naar 
levend, niet geheel rijpe vruchten dragend materiaal uit den omtrek van Buiten- 
zorg; vergeleken met een waarschijnlijk authentiek exemplaar in Herb. Bog. 
Muell. Arg. zegt, dat de vruchten van M. triloba niet gehoornd zijn, waar- 
schijnlijk steunende op de teekening van Baillon. Deze schrijver heeft echter, 
zooals de afbeelding aantoont, slechts zeer jonge vruchten gezien, waarbij de 
aanhangsels, waarvan tijdens den bloei nog niets te zien is en die zich eerst vrij 
laat beginnen te ontwikkelen, nog geheel afwezig waren. Mueller’s beschrijving 
van M. coronata Muell. Arg, vult dan ook slechts die van M. trüoha aan, 
zoodat die soort niet gehandhaafd kan worden. 
De aanhangsels der vruchten zitten niet, zooals gewoonlijk gezegd wordt, op 
de kluisjes, doch op de tusschenschotten en verbinden dus de helften van 2 ver- 
schillende kluisjes, die niet loslaten, zoodat de vrucht hokverdeelend openspringt. 
Pachystemon hancanus Miq. zou volgens een autlientiek in Herb. Bog. zeer 
goed tot dezelfde soort kunnen belmoren. Muell. Arg. zegt, dat de takken der 
S bloeiwijze van M. bancana Muell Arg. in tegenstelling met M. triloba Muell. 
Arg. niet in kransen staan. Bij M. triloba staan de takken der bloeiwijzen even- 
min in kransen, doch zijn zóó geplaatst, dat in den oksel van het onderste paar 
(overstaande) schutbladeren 2 takken achter elkaar, dus 4 op dezelfde hoogte 
staan ; de volgende schutbladeren staan in den regel eveneens tegenover elkaar, 
doch hebben slechts één tak in den oksel, terwijl de verdere schutbladeren dus 
ook de zijtakken afzonderlijk geplaatst zijn. Bij M. bancana is de bouw der 
bloeiwijze volkomen dezelfde, cf bloemen ontbreken echter en de vruchten zijn 
wat kleiner en zien er iets anders uit, terwijl de $ bloeiwijzen wat ijler vertakt 
zijn dan gewoonlijk het geval is bij M. triloba. Ook Mappa velutina Rchb. f. 
et ZOLL. ! gelijkt steriel zeer veel op deze soort. 
Geogr. verspreiding. Buiten Java: Suraatra, Borneo, Bangka (?). 
Op Java: Verzameld in de res. Banten, afd. Pandeglang op den Poelasari 
op 1050 m. zeehoogte; in de res. Batavia, afd. Buitenzorg bij Depok, 
Buitenzorg, Tjampea, Bobodjong op 600 — 1000 m. en aan de Tjiapoes; 
in de res. Preanger, afd. Soekaboemi bij Palaboeanratoe, afd. Tjiandjoer 
bij Takoka op 1000 m., afd. Bandoeng bij Tjigenteng op 1350 m.; in 
