Eupiiorbiaceae. 
— G12 
Excoecaria. 
een klier. Yruchtstceltje zeer kort, c. 0 3 — 0.35 cm. lang. Vrucht 
groot, door den stijlvoet gekroond, door den kleinen, 3 dceligen kelk 
gesteund, neergedrukt driekantig bolvormig, met 3 overlangsclie 
gleuven, op de kluisjes met een zwakken kiel, kaal, glad, c. 2.3 —2.4 
cm. hoog, 3 — 3.3 cm. in doorsnee, in 3 tweekleppige kluisjes open- 
springend, met zich spiraal vormig oprollende kleppen, met dunnen, 
houtachtigen wand en tusschenschotten, de buitenwand niet van den 
binnenwand loslatend; middelzuiltje driekantig, boven breed 3-vleu- 
gelig, c. 1.9 cm. lang. Zaden in elk hokje 1, betrekkelijk klein, 
bolvormig, in sicco gevlekt, c. 0.9 cm. in doorsnee, met dunne, 
zachte buitenlaag en dun korst-perkamentachtige binnenlaag; kiemwit 
dik vleezig; zaadlobben plat, rond-ciervormig, c. 0.5 cm. breed; wortel- 
tje rolrond, c. 0.2 cm. lang. 
Kleine boom; kruinhoogte c. 10 m. bij een stamdoorsnee van 12 cm. 
Schors met fijne, overlangsche barsten. 
Aanm. Beschrijving naar eenige exemplaren in Herb. Kds. ; zij verlangt nog 
aanvulling naar beter materiaal. 
Tot nog toe werden voor Java 2 soorten Excoemria met overstaande bladeren 
vermeld, n 1. E. hantamensis Muell. Arg. en E. oppositifolia Grief, (volgens 
Muell. Arg. „Jack”). 
E. hantamensis Muell. Arg. verschilt volgens de beschrijving van E. inacro- 
phylla door geringere afmetingen der bladeren en d bloeiwijzen, een doorschijnend 
adernet, lijn-lancetvormige steunbladeren, een heen en weer gebogen cf bloeispil 
en smallere d" kelkslippen. Ik heb de soort, waarvan de $ bloemen en vruchten 
onbekend zijn, niet kunnen vergelijken. 
De door Hasskarl als E. oppositifolia gedetermineerde, door Teysmann bij 
Tjanïpea verzamelde soort is in Herb. Bog. door een paar zeer beschadigde, 
bloemlooze exemplaren vertegenwoordigd. Ik t^vijfel er niet aan, dat deze met 
de door mij nieuw beschreven soort identisch zijn. Volgens Hooker’s beschrijving 
in Fl. Br. Ind. v, 474 heeft E. opj)ositifolia Grief, echter besachtige („berried”) 
vruchten, die zoo groot zijn als een kleine appel. Tenzij hier een vergissing 
plaats gehad heeft, is dus uitgesloten, dat de E. rnaci^ophylla met E. oppositifolia 
Grief, identisch zijn zou, hoewel het overige deel der beschrijving der laatstge- 
noemde soort vrij goed op de plant van Xoesa Kambangan past. Het lijkt mij 
dus om verwarring te voorkomen het meest aanbevelenswaardig die plant voor- 
loopig als nieuw te beschouwen. 
Door Hasskarl wordt gezegd, dat er soms aan den voet der cT bloeiwijzen $ 
bloemen voorkomen ; in de door mij geziene specimina is dat nergens het geval. 
De bladeren staan voor zoover de gedroogde exemplaren dit laten nagaan, 
niet geheel tegenover elkaar, doch maken een hoek met elkaar; bij de bloeiende 
twijgen schijnen zij met de bloeiwijze in een krans te staan. 
Eenmaal werden 2 normaal ontwikkelde, door drukking halfbolvormige zaden 
in één hokje aangetroffen. 
Exemplaren in vrucht door Hallier op Borneo verzameld komen zeer goed 
met de Javaansche overeen. 
Geogr. verspreiding. Buiten Java: Borneo. Op Java: In de res. 
Banten (Zoll. n. 3703); in de res. Batavia, afd. Buitenzorg bij Tjampea 
(TEYSMA^’N); in de res. Banjoemas, afd. TjilatjapopNoesaKambangan.— 
Voorkomen en standplaats: In heterogeen oerwoud. — BI ad af val: 
Blijkbaar altijd groen. — B 1 o e i - en vruchttijd: Bloemen verzameld 
