La POKTE A. 
683 - 
UllTlCACEAE. 
doch er hebben bij het o])plakken of etiketteeren of inzamelen blijkbaar verfris- 
singen plaats gehad, zoodat het niet meer met zckerlieid te zeggen is, wat l)ij 
elkaar behoort. Do beschrijving der 9 bloeiwijzen en l)loemen is daarom samen- 
gesteld naar welwillend door do7i houtvester Jaski uit Bodja gezonden materiaal. 
In Ilerb. Bog. komen 9 exemplaren dezer soort van Biliton afkomstig voor, die 
zieh ondersclieiden door de zeer lange (tot 35 cm.) 9 bloeiwijzen, 
L. sinuata Bl. is steriel zeer gomakkelijk te herkennen aan de zeer stevige, 
korte, kegelvormige, aanliggende, naar beneden gerichte brandharen, die aan de 
onderzijde der bladeren, op de middelnerf en soms op de zijnorvon, op de onder- 
zijde van don bladsteel en soms ook op den stengel voorkomen, terwijl andere 
beharing o]) deze doelen geheel of nagenoeg ontbreekt. 
Het authentiek van Urtica sinuaia Bl. komt met hot door Koordeus en Jaski 
verzamelde materiaal geheel overeen. 
Exemplaren van L. crenulata Gaud. in Ilerb. Bog., ontvangen van den bota- 
nischen tuin te Calcutta en afkomstig van Assam en Khasia, laten zich oi> het 
eerste gezicht reeds van L. sinuata onderscheiden door de fijnere, soms bijna 
viltige beharing der stengels, bladstelen en nerven aan de onderzijde en do veel 
minder forsche, afstaande en niet regelmatig naar beneden goriclito brandharen. 
Ook op de bloeiwijzen zijn de brandharen bij de Oost-Indische plant zeer wijd 
afstaand. Een ander verschil vormen de bij eerstgenoemde plant zeer korte 9 
bloeiwijzen met lang gestoelde vruchten, terwijl zij bij L. sinuata Bl. veel meer 
verlengd zijn en nagenoeg zittende bloemen dragen. In bladvorm komen beide 
wel overeen. 
Het aanwezige materiaal is echter niet voldoende om te beslissen of de beide 
planten als variëteiten of misschien zelfs als afzonderlijke soorten te beschou- 
wen zijn. 
Hoe het ook zij, der Ja^vaansche plant komt in elk geval de naam L. sinuata 
Bl. toe, daar deze de prioriteit heeft. 
Wat Ij. latifolia Gaud. betreft, deze gelijkt meer op A. sinuata Bl. door de 
volgens de plaat aangedrukte beharing op de onderzijde der nerven en der zitten- 
de 9 bloemen. Maar de stelen der bloeiwijzen zijn hier zeer kort geteekend en de 
brandharen der bloeiwijzen schuin naar boven gericht. 
Geogr. verspreiding. Buiten Java: Biliton; ? Britsch-Indic, ? 
CeyloD, ? Mal. Archipel. Op Java: In de ros. Preanger, afd. Tjiandjoer bij 
Leles(HL.); res. Pekalongan, afd. Brebes bij Kalisalak op 50 m. zeehoogtc, afd. 
Batang bij Soebah ; in de res. Semarang, afd. Semarang bij Kedoengdjati, afd. 
Poerwodadi bij Karangasem, afd, Kendal bij Bodja (Jaski). Door Koordeks 
alleen in Midden- Java verzameld. — Standplaats; In djatibosschen. — 
131 ad af val: Altijdgroen. — Bloei- en vrucht tijd: Bloeiend aange- 
troffen in Augustus bij Bodja, in Augustus en November bij Kedoengdjati en 
in Oktober bij Soebah. — Gebruik: Bij Kedoengdjati wordende tortels 
met bladeren van Pring ivoeloh (bamboe) gekookt en het aftreksel gedronken 
tegen gezwollen ledematen. Het is een der het hevigst brandende soorten. — 
Inlandsche namen: Algemeen KemadOj j. of Kemado keho^ j. 
Laportea sinuata Bl. Arhuscula. Ramuli crassi, stimulis brevibus, vali- 
dis, adpressis, reversis tecii vel interdum glabri. Folia majuscula^ petiolata^ 
oblonga lanceolatave et plus minusve rhomboideo-elliptica^ hand raro 2Jus 
minusve ovata vel interdum obovata, sensim acwninata, acuta^ basi breviter 
cordata vel obtusa, fere integerrlma vel plerum.gue repando-dentata^ sub- 
glabra, stimulis sparsis validis adpressis subtus in nervis^ novella sicproj 
sparsim subtus lüus minusve dense pat enter stimulosa^ in utraque parte costae 
intermediae nervis later alibus c. 12 — 15 patentissimis^ curvatis^intra ynargi- 
nem anastomosantïbus^ basilaribus plerumque erecto-patentibus., laxe reticu' 
lato-venosa^ c. IS — 65 cm. longa^ 7—35cm.lata;petioluspraesertimsubtus 
