Yillebrunea. 
— 739 
ÜRTICACEAE. 
lang, bij rijpheid sterk teruggekromd, de helmdraad binnen dwars 
gerimpeld. Stamperrudiment met meer of minder duidelijken, kegel- 
vormigen top, aan den voet door lange, fijne haren omgeven. $ 
bloei wijzen tijdens den bloei c. 0.7 — 1 cm. lang, met bleek groene 
stelen. $ kluwens in bloei c. 0.3 cm., bij rijpheid bolvorijiig en 
c. 0.5 cm. in doorsnee. J bloemen nagenoeg zittend, aan den voet 
met een tijdens den bloei weinig in het oogvallenden, wat gelobden, 
door vergroeide steelblaadjes gevormden ring, die bij rijpheid aan- 
zwelt tot een vleezig, wit napje, waarin het vruchtje geheel (of 
gedeeltelijk) ingezonken is. Bloemdek ei-urnvormig, aan den top 
met een zeer kleine, zeer kleintandige opening, kort behaard, groen, 
c. 0.07 cm. lang. Stempel breed, plat, zeer lang behaard. Rijp 
bloemdek vleezig, groen, c. 0.15 cm. lang. Dopvruchtje ei-kegel- 
vormig, hard, bruingeel, c. 0.07 cm. lang. 
Boomheester of kleine boom; kruinhoogte 4 — 10 m. bij een stam- 
doorsnee van 5 — 25 cm. Stam recht of nogal krom, bijna rolrond. 
Kroon onregelmatig, ijl. Schors buiten grauwbruin of bruin, in het 
midden bruinrood, binnen bruinachtig wit. 
var. sylvati(3a J. J. S. — F. sylvatica Bl. Mus. Bot. Lugd. Bat. 
2, 167, f. 15 !; Wedd. Monogr. 453, t. 15 C, f. 1 !; in DC. Prodr. 
235^k — TJrtica sylvatica Bl. Bijdr. 506. — Boehmeria sylvatica 
Hassk. Cat. Flort. Bog. 79. — Oreocnide sylvatica Miq. PI. Jungh. 
I, 40; Fl. Ind, Bat. i, 2, 270. 
Twijgen, bladstelen en nerven achter zeer kort aanliggend of soms 
wat uitstaand behaard. 
Aanm. Beschrijving naar zeer talrijke exemplaren in Herb. Kds. en Herb. 
Bog., naar verscheiden levende planten in Hort. Bog. en naar levend materiaal 
afkomstig van den Salak en van den Gede bij Tjibodas. Vergeleken met waar- 
schijnlijk authentieke specimina in Herb. Bog. 
Het eenige onderscheid, dat ik tusschen V. rubescens Bl. en V. sylvatica Bl. 
heb kunnen vinden, is de beharing en hiernaar kan in verreweg de meeste gevallen 
zonder moeite gezegd worden of een exemplaar tot de soort of tot de variëteit gere- 
kend moet worden. Van de typische F. rubescens komen ook exemplaren voor (van 
Pringombo in Banjoemas), wier bladeren onder geheel behaard zijn, en die daarin 
dus overeenkomen met de Britsch-Indische F. appendiculata Wedd. 
Zooals uit de opgaven onder Geogr. verspeiding blijkt is tot nog toe de soort 
alleen aangetroffen op een hoogte van 50 — 1000 m., de variëteit van 600 — 
1600 m. 
Het is niet onmogelijk, dat F. rubescens tot dezelfde soort behoort als F. appen- 
diculata Wedd.; Hooker vermeldt in Fl. Br. Ind. F. sylvatica reeds als een 
variëteit van F. integrifolia Gaud. (F. appendiculata Wedd.). Exemplaren in Herb. 
Bog. hebben echter nagenoeg gaafrandige bladeren eu een grooter aantal, dichter 
