( llj ) 
ideoque e « ad fpatium M ^ applicatum ad me- 
diam proportionalem inter M ’F, M u£ radius ad 
finum anguli ftib N M ^ ; dc generatim P I ad fpa- 
tium M ^ P applicatum ad mediam proportionalem 
inter M & M in eadem ratione. Eft autem M ^ 
i=yx + dx, &M%|^=:yx — dx, & ad me- 
dia eft proportionalis inter yx+dx&yx — 
d X. Unde utrobique dicftis a d, ; d t vel P y, R ; 
P$ 
erit P^> — V^45 + RR-|-R; R=t< 2 K — 
a 
a 
1^^ P 
& P I ad - — ^ — ut radius ad ftnum anguli ftib NM 
Regula igitur fecunda fendet a frimd, ^ curvam fro^ 
blematl Jatisfacientem fine ofe Jpatii hyferhoMci^^c, 
ut lupra. Nam hie fine Ipatio hyperbolico curva in- 
venitur, cujus quadratuia problema fblvitur. 
Duae autem funt in hac regu la formulae. Formula prior 
nimirum P zz: V ^ ^ R R -f- R, curvarum geome- 
trice rationalium, quae maxime hie requiruntur, inven- 
tioni accommodatur ; facile enim eft ita lumere quan- 
titatem indeterminatam R, ut eurva quadra- 
turam admittat; ^ ^ ' .. i=r _"i 
Ne calus magis compofiti meihorentur,' ^natur R 
m . , f ^ ; ■ 
vel Py — , lit m Sen ^ umueri fint impaces vel 
inter ie primi, vcl eorum alter pnitas : 'hac enim^ratio- 
ne curva, cujus -or^nata eftPy, .CQuditionem habebit 
in hac regula neceflariam, & erit P$ slaa-\- R R 
2JM 
-r-am 
■4”-R c c z ^ -^c z” z^ }/cc-f~aaz * 
79$ 
Si igitur ^ i ft vel numero ^ ^ 
n n 
qualis, vel ejufdem multiplex, id eft, ft fumatur m = 
