‘( 340') ^ 
.punftum F,' '5c datur pundum-H, qua'fe HFpofitio- 
ne.'lnSit itaque ut A E ad E F ita^C G ad G F^''6tqiitl- 
da HF erit ^ reda ^ quam tangit piindmn K ^ hoc eft 
duda quagvis G D, occurrens'hpfi F M in K, erit r^da 
iinea qu^e per C KBtranfit, nam eft D B ad DM-ut AC 
.ad-£ F,^ 'hqc eft' k%. cohftrudione ut C G ad G F, quare 
D B ad C G ut (D M ad GF hoc eft ut) DK ad K G, 
igltur eft C K B feda linea. 
Pappus idem aliter demonftrat in Lemmate, quod 
hoc ( ihodo debet legii'fc. Ddcatur per G, (Vid, ¥'ig» 
Pap. foL 2 ^^,^pag\ poft^ vel Fig. «<^^-i6.)^reda linea 
G L parallela D E, ek; junda H K ad L producatur. 
Qupniam igitur eft ut A E ad E F ita C G ad G F, 
6c permutando [^A E ad G G ut E F ad G'F] , ut auteiii 
A E ad C G ita eft E H ad G L» ^ quod dux duabus 
funt parallelse. Ut igitur E F ad F G ita E H ad G L, 
atque eft E H parallela ipft G L, ergo reda linea eft 
quag per H K L F tranftt. • ^ . 
^od du£ duabus funt paralieU, fc. A E ad D B, 5 c G L ad D E, unde 
eft A E ad D B ut E H ad D Hj 6c eft D B ad C G (ut D K ad K G, i. e.) ut 
D H ad L G 5 ergo per zx, 5. eft A E ad C G ut E H ad G L. 
1 ’ 
' i F . . . ' 
X k ^ ‘ 
1 ■ 
VII. De 
