Ro B ERTUS 
JOUBERTUS 
AUB R I E TUS. 
50 Institutiones Rei Herbaria 
quse alfervantur in Pinacotheca Ludovici Magni. Nihil pulchrius aut jucun* 
dius hoc Horto, qui non erucas aut bruchos, non inaequales autumnos *■ 
fasvillimas hiemes , ardentefque foles pertimefcit. Tantum opus inchoavit 
Nicolaus Rqbertus Blefenlis, Pi&or eximius, julfu Gaftonis Princi- 
pis. Huic nunc incumbit Joannes Joubertus Pi&avienlis, Roberto 
iMorif 1 eximii, non inferior, ejufque difcipulus digniffimus Claudius Aubrietus 
C atalaunenfis Campanus, qui in pingendis elegantoribus plantis , avibus,. 
& quadrupedibus, induftriam omnem & diligentiam adhibent , mandato 
Ludovici Magni , fub cujus praelidio difciplina; & artes dulce degunt otium, 
pacis bellique temporibus , quibus tot tantifque viris Academicis egregium 
large liberaliterquc decernit ftipendium optimus Princeps , ut Hiftoriam 
naturalem i Phyiicam & Mathematicas difciplinas promoveant , Pidturam- 
que, Sculpturam, Architedhiram , Rem Nummariam , caeterafque bonas, 
artes ad abfolutionem perducant. 
His progreflibus mire adolevit Res Herbaria ab Hippocratis aevo ad noftra 
tempora ; nec quicquam ei deelfe videtur praeter accuratam generum confti- 
turionem : accuratam, dicam, non qualemcumque ; debet enim eorum cha- 
radter e genuino fonte derivari. Ut clarius intelligatur qualis effe debeat 
generis acceptio apud Herbarios, notandum eft fimiles plantas a diffimili- 
bus feparandas & cum (Imilibus velut in fafciculos e(Te colligendas. Simili- 
Quid generis tudo illa peti debet a propria partium ftrudtura ; non vero il remotis illis 
gTTe^earapud » q uje ratione locorum , tempeftatum aut facultatum in plantis oc- 
Herbarios/ currunt. Eas igitur quae limili ftrudtura donantur, ad idem genus reduce- 
mus , feu quod idem eft , generis nomine aliud nihil intelligemus prccter 
congeriem plantarum , quibus nota propria , feu charadter idem , apprimi 
convenit. Quoniam autem plantae quse ejufdem generis funt , figno quo- 
dam lingulari inter fe differunt, fpecies ejufdem generis appellanda funt, 
quse praeter chara&erem generi proprium , alia lingulari nota diftinguuntur 
a cseteris ejufdem generis. Plantae v. g. omnes quibus Ranunculi nomen 
convenit , non tantum k caeteris generibus diftinguuntur nota propria omni- 
bus Ranunculis communi ; fed a fe invicem lingulari quadam , fpeciebus 
fingulis hujus generis ira propria , ut nulli alteri ejufdem generis conveniat». 
Infuper duo obfervanda funt circa charadferes generum plantarum , eos. 
fciiicet in omnibus fpeciebus ejufdem generis apprime fimiles efte debere ; 
tum & fenilibus obvios abfque Microfcopii auxilio. 
Deinde li tutiorem viam infiftere cupiamus , conftituta genera vocabulis 
nullatenus immutandis appellari debent ; & quod Artis caput eft , unicum, 
tantum vocabulum cum notione charadteris fic conjungi oportet , ut nulla- 
tenus adhibeatur ad diverfa plantarum genera fignificanda fervatis quantum 
fieri poteft traditis, melius quam acceptis nominibus. Verumtamen quoniam 
magnum opus omnino & arduum eft. Rem Herbariam ad optatos eos exitus 
provehere, multaque eam ob caufam immutanda , novaque plurima infti- 
tuenda :?quaecunque in hoc opere proponentur, eo animo proponam , ut 
do&iorum fententiam de his facilius accipiam , quod lubentem gratumque 
molsgmao- f a dfurum me fpondeo , meaque emendabo ex eorum judicio, 
suuiwn PlantA- Nihil mihi videtur integra; reftitutioni Botanices magis adverfari quam 
Quid fpeciei 
semine. 
