[ J>i ] 
» » * * > • V y • . 
I. J. Caftillion.eus ZH De Montagny V. C. 
i Vhilofophise Prof effort in Academia Lau- 
zannenfi, Regime Societatis Londinenfis 
Membro dignijjimo } S /j Evangehi Mimjlro , 
&c. &c* S. P. D. 
Read at a 
Meeting of the 
Royal Society, 
on May 6. 
I7+2, ad quamvis poteftatem extol- 
litur; fed nemo, quod fciam, earn demonftravit. 
Hoc ego facere conatus meditatiunculas meas tibi 
eequiftimo Sc optimo Judici mitto. Tu, corrige , 
fades , hoc die , hoeque , parum claris lucem dare coge 3 
arguito ambigue dittum , mutanda notato . 
Continet hoc Problema tria prorfus diverfa, qua 
cum diverfimode gignantur, & cum optima demon- 
ftratio e rei natura, vel genefi ducatur, diverfa quoque 
probatione funt confirmanda : Siquidem index eft 
aut integer , aut fraffus 3 uterque demum vel pofi - 
tivus, vel negations. 
1. Index lit integer , Sc pofitivus , tunc binomium 
ad poteftatem cujus index eft m elevare, nihil aliud 
eft, quam toties binomium datum feribere, quoties 
unit as eft in m 3 Sc omnia hxc binomia invicem du- 
cerc. 
2. Si index eft fratfus, Sc pofitivus , binomium 
elevare ad poteftatem — eft, datum binomium elevare 
ad poteftatem r, Sc, hac poteftate data, queer ere quan- 
titatem, quas data ad poteftatem n eequat ipfam dati 
binomii poteftatem r. 
N 
EMC ignorat Newtonianam for- 
mulam, qua T oiynomium quod- 
cumquc, ope binomii aftlimpti. 
N 
3. Cum 
