dentia, trisecta, seginentis basi angustatis, acuminatis 15'" longis, ad sum- 
mum I y 2 '" latis. Umbellae in superiore caulis parte oppositifoliae, inferiores 
subsessiles , superiores pedunculatae ; pedunculus 3-4 lineas longus, acute 
angulatus; radii plerumque 6, in umbella deflorata 5-7 lineas longa. Calycis 
margo obsoletus. Petala ovata acuta, lacinula inflexa. Fructus maturi 
0. 7'" longi, turgiduli, a latere compressiusculi ; juga crassiuscula aequalia, 
vittae in quavis vallecula solitariae, latiusculae. Styli patentes reflcxi. Car- 
pojphorum integrum liberum. — Sine dubio igitur ad Helosciadii genus re- 
ferenda species. 
2. ? lleloscfmlinm prostratnm Bge. caule procuinbente 
flexuoso 5 foliis pinnatisectis segmentis petiolulatis pinnatifi- 
dis laciniis 5 lanceolatis ultimis apice trifidis, umbellis sub- 
sessilibus oppositifoftis, involucro submonophyllo. Hook. 
Icon, plant, tab. 305. sub. Petroselino (tabula non inspecta). 
DC. Prodr. IV. pag. 102.? 
Apium prostratum Labill. ex schedula Preissii adjecta. 
Ad tiuvium Cygnorum, 19. Jan. 1839. Herb. Preiss. No. 2051. 
Specimina communicata duo vix florentia, igitur genus baud extricandum. 
Petala acuminata ! ad Petroselinum vel ad Apium referre dissuadent. Prae- 
cedenti videtur congener, et evidenter affine, at caules uiulto crassiores pro- 
lunde sulcati, folia magis decomposita. 
DAUCUS Tournef. Endl. gen. n. 4497. 
Meisn. gen. 141. (107.) 
1. DaiidlS braeliiatus Sieb. caule erecto foliis bipinna- 
tisectis seginentis multipartitis ? lobis linearibus, involucri 
foliolis multifidis, radiis inaecpialibus divergentibus . aculeis 
fructus apice glochidatis, carpoplioro indiviso. — DC. Prodr. 
IV. pag. 214. 
In arenosis sylvae ad 11 Canning, Perth, 31. Oct. 1839 et in Australia occi 
den tali. Herb. Preiss. No. 2071 et 2073. 
Hispiditate tantum a planta Sieberiana differe videtur. Comparatis spe- 
ciminibus D.montani Willd. (toriloidis DCJ, mexicanis, D. montevidensis. 
If. Berol. cultis et specimine Poeppigiano e Valparaiso D. australis Poepp., 
quorum differentiae vix ad distinguendas varietates suppetunt, sententiae cl. 
Ben tli am (Endl. Enumerat. plant. Iliigel. pag. 56.) assentio qui has species 
k^nd diversas esse affirmat. 
