48 
onverbondene bloembladen, welke voor de opening der bloem gedraaid zijn of elkander alleen met de 
randen bedekken. Bij de draaijing van de bloemknoppen dezer gewassen, even als bij die van een 
aantal Malvaeeae, heb ik den eenvoudigen regel waargenomen, dat de overdekkende randen altijd naar 
de spil zijn gekeerd, en dus dat de zoogenoemde regtsehe of linksehe wending der bloembladen van den 
stand der bloem afhankelijk is. Zelden ontsluiten zieh de bloemdeelen geheel, maar veelal blijven zij aan 
den voet in eene buis vereenigd, en heeft de bloemkroon eenen radervormigen boord of zoom, in welken 
men den spiralen stand der bladen meer zaamgedrongen herhaald ziet. De bloembladen zijn bij enkelen 
van eene ronde, maar bij de meesten van eene langwerpige gedaante, met stompe of spitse punten, 
somwijlen aan den voet in een klein nageltje uitloopende, gaafrandig, glad of met eene stervormige (*) 
beharing, alleen bij de soorten van Dipterocarpus aanzienlijk ontwikkeld, wit, geelaehtig of geel met 
eenen zacht rozen-rooden tint. 
De meeldraden groeijen met elkander, en in sommige soorten ook met de bloembladen te zamen: 
Hopea, Retinodendron. Zij zijn bij de genoemde en bij anderen in een bepaald, bij Vateria en Dipte- 
rocarpus in een meer onbepaald, maar veelal vijfvoudig getal aanwezig. Bij de eersten zijn zij regelmatig 
in twee rijen geplaatst; de buitenste rij staat meestal over de kelkdeelen, en heeft de helft van het getal 
meeldraden der binnenste rij. De helmdraden hebben bij Retinodendron enzv. eene geringe, bij Dipte- 
rocarpus eene aanzienlijke grootte, zijn lijnvormig of langwerpig, en somwijlen door te zamengroeijing 
van de buitenste met de tegenoverstaande van de binnenste rij, paarsgewijze verbonden. Bij Diptero- 
carpus bezitten zij in het midden, en bij andere geslachten iets hooger, eene geleding, welke het ver- 
bindingspunt van den helmknoop met het helmdraadje is (-f). De helmknoop is over het algemeen, in 
verhouding tot de stuifmeelhokjes, zeer ontwikkeld, verlengt zich naar den top elsvormig bij Diptero- 
carpus; in een zeer toegespitst, ongedeeld vliesje bij Anisoptera; in een aan het einde verdeeld draadje 
bij Vatica; in een ongedeeld draadje bij Hopea; in een gespleten vliesje bij Vateria; in een klein knopje 
bij Retinodendron, en heeft naar of aan den voet eene hartvormige insnede met twee kleine oortjes. 
Op deze staat aan weêrszijden van den helmknoop een stuifmeelhokje , hetwelk in twee kleinere is ver- 
deeld. Deze kleinere zijn bij Dipterocarpus en Hopea ongeveer even lang, maar bij de andere geslachten 
zijn zij ongelijk en staan de kortste dezer deelen naar de binnenzijde naast elkander. De helmknopjes 
zijn meestal van eene vliezige zelfstandigheid, en bestaan uit een vlies, dat aan de binnenzijde langwer- 
pige of naar het ronde overgaande, door hooge wanden gevormde vakjes heeft: eene zamenstelling, die 
aan de Ericeae en Solana herinnert. In deze vakjes of kleine holen ligt het stuifmeel bij de zeer jonge 
helmknopjes besloten , en later komt het door deszelfs vergrooting buiten dezelve. Het stuifmeel is bijna 
kogelrond, op de oppervlakte effen of door uitstekende randjes of andere verhevenheden ruw, en springt 
op drie plaatsen open. 
De stempel is bij de meeste ongedeeld, knopvormig, of getand; bij Anisoptera in drie deelen 
gespleten. Hij wordt door eenen bijna rolronden stijl gedragen. Deze bezit in het midden eene door 
(^) Deze beharing bestaat uit kleine stervormige haarbundels , in welke de bai’en om een klein half kogelrond knopje, 
waaruit zij ontstaan, geplaatst zijn. * 
(-j-) De vaatbundel, welke de helmdraden doorloopt, is bij dit verbindingspunt geleed. 
