51 
bij Hopea Balingeran dezelfde rigting. De stippen volgen in hare verdeeling eene even zoo onregel- 
matige verspreiding, maar zijn daarentegen dikwerf zoo digt bij elkander geplaatst, dat het vlies der 
vaten, door eene geringe vergrooting, als alleen uit stippen bestaande, voorkomt en, bij eene sterkere 
vergrooting, 14 tot 16 stippen in den omvang laat waarnemen. Haar vorm is bijna rond. De gestipte 
vaten van Dipteroearpus Baudii hebben de leden van een vierde tot ongeveer eene streep lang, en den 
omtrek tot de lengte als 1 tot 6 of 8. De seheidingstrepen zijn minder regelmatig en vertonnen zieh als 
regte, gebogene, of wel als schuinsehe lijnen. De stippen hebben veel gelijkheid met die der Dryobalanops, 
zoowel wat den vorm, de grootte, als de verdeeling betreft. De Anisoptera marginata heeft de gestipte 
vaten zeer gelijkvormig met die van den Dipteroearpus, maar versehillend door eene mindere grootte, 
en dikwerf door een geringer aantal van langwerpige stippen. Bij Vatica vormen de gestipte vaten 
een zoo groot gedeelte van den houtbundel, dat men bij eene overlangsche snede sleehts eenige vezels 
tussehen een groot aantal derzelve waarneemt. Zij bestaan uit leden van J tot J streep lengte, die de 
lengte tot de middellijn als 3 tot 1 hebben. Hunne seheidingstrepen zijn regt of schuins; somwijlen 
aan het eene einde van het lid regt en aan het andere schuins. De stippen zijn, even als bij de vorige 
soorten, zeer ongelijk verdeeld, en staan door haren vorm en getal, in het midden tussehen Hopea en de 
andere opgenoemde geslachten. — Hetgeen ik van de spiraalvaten waargenomen heb, kan zeer geschikt 
op de volgende wijze worden zaamge trokken. Zij vertoonen zich onder twee vormen, als zeer kleine in 
eenen draad of als grootere, in meerdere draden afrolbare vaten. De laatste zijn in den omtrek van het 
merg geplaatst en vormen het binnenste van het mergkanaal; de eerste heb ik dikwerf in het buitenste 
gedeelte van hetzelve en in het cambium tussehen den bast- en houtbundel waargenomen. De in den 
omtrek van het merg geplaatste spiraalvaten vormen drie tot vijf ringen, en bestaan uit eene halve tot 
anderhalve streep lange leden, waarin de middellijn tot den omtrek als 1 tot 20 of 30 staat. Deze leden 
zijn aan de uiteinden scheef en eindigen derwijze, dat de beide punten tegen elkander overstaan, en 
dus altijd aan de kortste zijde van de volgende, boven dezelve geplaatste sluiten. De wendingen der 
draden schijnen mij toe, want als eene zekerheid durf ik zulks niet bepalen, in verband te staan met 
den vorm der leden , en in de beide puntige einden te beginnen en te eindigen. De andere, uit éénen 
draad bestaande, spiraalvaten, heb ik het duidelijkste in het cambium gezien. Zij waren meestal, eerst 
bij eene zeer sterke vergrooting zigtbaar, en naarmate van den graad der ontwikkeling van het cambium 
meer of minder ontrold. Ik zal later op deze vaten terugkomen, en hier de beschrijving van de andere 
zamenstellende deelen van den houtbundel vervolgen. — De kleine mergstralen zijn bij allen, op eene min 
of meer duidelijke wijze zigtbaar, en vormen, van het merg tot in en door den bastbundel voortloopende, 
stralen, of hebben eene netvormige verbinding in den vaatbundel. Zij bestaan uit kleine, zeer platte of 
zoogenaamde tafelvormige cellen , die zeer digt aan elkander sluiten , on gelijk van grootte zijn en eenen 
vierkantigen vorm hebben , in welken het vlak een volkomen of een langwerpig vierkant voorstelt. De 
cellen hebben zeer dikke wanden met diepten, die in tegen elkander liggende cellen, tegen over elkander 
zijn geplaatst. Dikwerf omgeven deze kleine mergstralen een gedeelte van de gestipte vaten, en som- 
wijlen omsluiten hunne cellen de gestipte vaten zoojuist, dat men hen, zonder een naauwkeurig onder- 
zoek, voor deelen van de wanden der gestipte vaten zoude houden (*). 
Op vele ontleedkundige platen van planten komen zij als zoodanig voor. 
