54 
langs de Iraway wonende Birmanen, het noodige voor hunne aanzienlijke kano’s, aan de bewoners 
van Chittagong, voor hunne doodkisten, en aan die van Borneo’s zuid-oostkust eene voortrelFelijke 
bouwstof voor hunne woningen. Daarentegen zijn de zamentrekkende, olierijke zaden een zoo gelief- 
koosd voedsel voor den, onder den naam van Cereopithecus cynomolgus bekenden aap, en voor den 
Sciurus ephippium (eene soort van eekhoren), dat wij al de op den grond gevallene vruehten min of 
meer door deze dieren aangebeten of doorknaagd vonden. Zeer belangrijk daarenboven zijn de voort- 
brengselen dezer gewassen, bestaande in balsem, hars, olie en kamfer. De eerste wordt als olie ter 
verliehting of ook wel als teer gebezigd; de hars, welke tot de zoogenaamde onderharsen behoort, wordt 
in flambouwen gebrand, als pek aangewend om de vaartuigen te kalefateren en door de Hindoesche 
priesters als wierook gebruikt. Men heeft beproefd om ze tevens als vernis aan te wenden, dan deze 
proef is, wegens de, bij eene geringe warmte plaats hebbende smelting, mislukt. Vervolgens verdient 
de kamferolie, ofsehoon van minder belang, en de voor den Indisch-Chineesehen handel zoo gewigtige 
kamfer, bijzondere vermelding. 
De verwantschap dezer familie kunnen wij, hetzij naar haar uiterlijk aanzien, hetzij naar de kenteeke- 
nen, welke eene nadere beschouwing opleveren, beoordeelen. Door het eerste sluiten zich de Dipterocar- 
peae aan den door den Heer von Humboldt genoemden Malvavorm met Dipterocarpus enzv., of aan den 
Lauriervorm door den Retinodendron. Door de laatsten nadert deze familie, zoo als de Heer Blume in 
de Flora Javae heeft aangetoond, tot de Malvaceae, in den ruimsten zin en in het bijzonder bij de 
Sterculiaceae. Latere schrijvers hebben dit gevoelen, wat de hoofdzaak betreft, aangenomen; maar 
de Heer Bindley plaatst de Dipterocarpeae tusschen de Elaeocarpeae en Tiliaceae, terwijl de Heer Blume 
dezelve tusschen de laatste familie en de Buttneriaceae rangschikt. Met het eerste gevoelen kan men 
zich zeer goed vereenigen, zoo men den vorm van de helmknopjes en van den helmknoop, en de plaat- 
sing van het ei in aanmerking neemt; met het laatste, wanneer het zaad in deszelfs zamenstelling 
wordt ten grondslag genomen (*). Het komt mij voor, dat de Dipterocarpeae tusschen de Malvaceae en 
de Elaeocarpeae kunnen worden geplaatst: omdat zij met de laatste familie het gering, maar toch voor 
dezelve belangrijk uitgroeisel van den helmknoop, benevens eenige overeenkomst in de zamenstelling der 
vrucht bezitten, en met de eerste, door den vorm van de kiem, alsmede door de ligging van de bloem- 
kroondeelen voor de opening der bloem, overeenstemmen. Daarenboven bezitten de Dipterocarpeae, 
volgens den Heer Blume, eenige overeenkomst met de Guttiferae. Deze verwantschap is vooral door 
het geslacht Lophira Afz., dat tot de Dipterocarpeae is gebragt, versterkt. De eenige soort van dit 
geslacht, welke het Rijks Herbarium uit de door den Heer Leprieur op Senegal gemaakte verzameling 
bezit, werd door dezen Kruidkundige op het eerste gezigt voor eene plant van de Guttiferae gehouden, 
en zal vermoedelijk bij de meesten wel den indruk van eene soort van Callophyllum maken, waarmede 
zij, door het aanzien der bladen en de bloeiwijze, overeenstemt. Daarentegen wijkt zij, door den stand 
derzelve, van Calophyllum af. Van Dipterocarpus verschillen de bladen door het gebrek der neven- 
(^) De Heer Lindley brengt deze familie tot de Syncarposae, welke volgens hem de kelkbladen in een’ volkomen krans 
bezitten. Deze schikking is geldig voor de met verbondene kelkbladen voorziene geslachten; doch kan op die, welke 
vrije kelkbladen bezitten, niet worden toegepast, omdat hier de bladen duidelijk in twee kransen staande, meer ver- 
wantschap met de Calycosae hebben. 
