n. DIIYOBALANOPS? SERICEA. Khs. 
I). Miis ovatis obtu.se acuminatis basi obtusiusculis subtus in nervorum axillis pubescentibus. 
Radii arbusculae teretes, pubescentes, fusci. Folia ovata, obtuse acuminata, basi cuneata vel 
obtusiuscula, utraque glabra, subtus in nervorum axillis et in nervo mediano dense pubescentia, nervis 
promincntibus, W longa, 4^5" lata; pexioli 10'" longi, teretes^ pubescentes. Gemmae oblongae, obtusae, 
pubescentes, minutae. 
Crescit ad montem Balaran: Borneo. 
l)e groote overeenkomst van de beschrevene bladen met die van D. camphorae, heeft mij doen be- 
sluiten om de weinige verzamelde takjes met den bovengenoemden soortnaam te bestempelen. Of zij 
werkelijk van den boom zijn, welke den kamfer op Borneo levert, kan ik niet verzekeren (*). Het blijft 
altijd nog eene vraag, of de vruchten, welke Gaertner en Houttuin hebben afgebeeld, tot dezelfde soort 
behooren als de door Colebrooke in plaat voorgestelde. De door Houttuin afgebeelde vrucht, welke 
met die van Gaertner groote overeenkomst bezit, schijnt van Borneo afkomstig te zijn en verschilt, door 
den vorm van den uitgegroeiden kelk, met de soort van Sumatra. Deze twijfel, omtrent de gelijkheid 
der soorten, heeft mij doen besluiten, om den naam van Colebrooke, bij de beschrijving der soort van 
Sumatra, boven dien van Gaertner te verkiezen. 
V ATI CA. Linn., Wight en Arnott, Endlicher. 
Shorea. Roxburgh, Gaertner. 
Bij de door bovengenoemde schrijvers gegevene geslachtskenmerken behoef ik slechts te voegen, dat 
de hokjes der helmknopjes ongelijk, de beide buitensten de langste zijn, en dat de helmknoop in een 
verdeeld aanhangsel eindigt. Deze kenteekenen zijn belangrijk, omdat Hopea den helmknoop onverdeeld 
en de hokjes der helmknopjes even groot bezit. 
Dit geslacht bevat de Vatica (Shorea Wall.) robusta, V. (Shorea Wall.) obtusa, V. laccifera, Wight 
en Arn. (V. Indica? Linn., Sh. Talura, Roxb.), V. (Shorea Roxb.) Tumbugaia, W. en A., en V. (Shorea 
Roxb.) longisperma, V. lepidota en Y. ovalis. V. Tumbugaia (j-), aan welke een honderdtal stuifdraden 
toegeschreven wordt, zal vermoedelijk bij een nader onderzoek blijken, een nieuw geslacht te kunnen 
vormen, en kan dan gevoegelijk den naam Shorea in het wetenschappelijk stelsel bijbehouden. 
Deze soorten bewonen het schiereiland Dekan tot op 31° N. Br., Poeloe-pinang, Sumatra en Borneo, 
en leveren, behalve een deugdzaam timmerhout, eene aanzienlijke hoeveelheid dammar op. De beste 
van dezen dammar wordt, in plaats van wierook of benzoë, in de Hindoesche tempels gebezigd. 
Over den kamferboom en den kamfer van Borneo geeft Boerhaave (Historie Plantarum, quae in Hortu 
Acad. Lugd. Bat. crescunt, pag. 456), uit welke bronnen is mij onbekend, eenige inlichtingen. 
(j-) Colebrooke bedoelt vermoedelijk deze soort met zijne Shorea Zambuga (Asiat. Researches, XII. p. 540). 
