41 
Deze, door W. Jack in de wouden van Singapoera en Bintang ontdekte soort, werd door ons, in 
1835, in de moerassige bosschen van Sumatra’s westkust gevonden. Hier bereikte zij eene aanzienlijke 
grootte, en verspreidde zij bare, door de kronkelende klawieren der bladen ondersteunde stengen, tot in 
de kruinen der groote, gele bloemen dragende Capelliaboomen, of in de kroonen der Nibong- (Areca 
tegularia W. J-, Oncosperma BI.) en Renda- (Cyrtostachys) palmen. Zoowel aan den voet als langs de 
bladerlooze steng, waren of hingen eene menigte groepen van met purperen vlekken voorziene, eivor- 
mige bekers. Zij versierden de steng en droegen tevens het hunne bij, om de voeding der snelgroeijende 
planten te vermeerderen. Deze laatste vooronderstelling berust op de proef, dat planten, wier sten- 
gen door mij waren afgesneden, maar wier bekers ik met water had gevuld, gedurende eenige dagen 
niet verwelkten, en dat ik het koper eener in een paar bekers geworpen oplossing, later in den steel 
terugvond. Hierdoor is de opnemende werking van de binnenvlakte der bekers genoegzaam bewezen. 
Wordt hierbij nu in aanmerking genomen, dat door de verrotting der in het vocht der bekers verdron- 
kene insekten, eene voor den plantengroei zeer voedzame vloeistof wordt gevormd, dan kan deze stelling 
welligt tot waarheid worden. 
N. ampullaria wijkt door hare bloeiwijze van de vroeger beschrevene soorten af, maar is door deze 
aan N. destillatoria en N. Madagascariensis verwant, zijnde zij echter gemakkelijk, door den vorm der 
bekers, van deze beiden te onderscheiden. 
VIII. NEPENTHES MADAGASCARIENSIS. Poiret. 
N. phyllocliis petiolatis, ascidiis caulinis infundihuliformibus , inflorescentia fusco-tomentosa paniculata, pedunculis 
coiymbiferis multifloris. 
Nepenthes Madagascariensis Poir. , Encyclopedie Botanique, IV. p. 459; Willdenow, Species plantarum, IV. 
p. 873; Brongniart, Annales des Sciences naturelles, I. p. 45; Amrarnatico Flacourt, Histoire de Madagascar, 
p. 150, Tab. 43. 
Deze soort, welke zeer naauwkeurig door den Heer Brongniart beschreven is, kennen wij tot dus verre 
alleen van het eiland Madagaskar. Zij wordt aldaar door de inboorlingen Poenga genoemd. Dit woord 
herinnert aan het Maleische woord Boenga, hetwelk bloem beteekent, en doet de waarschijnlijkheid 
ontstaan, dat de Madagaskaren, even als de Maleijers, deze bekers voor bloemen houden. 
Botanica. 
Tl 
