35 
Deze soort werd in 1817, door den Hoogleeraar Reinwardt, op Java gevonden, en in den, door 
den Hoogleeraar Blume uitgegeven Catalogus van den Kruidtuin van Buitenzorg, als N. melam- 
phora bekend gemaakt. Deze naam, die met het donker purperkleurige van de bekers in verband stond, 
is later, bij de uitvoerige beschrijving, welke Nees van Esenbeck van deze plant gaf, in dien van 
N. gymnamphora veranderd. Hierdoor ontstond een naam, die bij alle soorten op de bekers der 
steng, maar vermoedelijk bij geene op die der wortelbladen toepasselijk is. Hij zoude dus door den 
eersten vervangen moeten worden, zoo wij de namen chronologisch beschouwen en de beteekenis raad- 
plegen wilden. Daar beiden echter aan den Hoogleeraar Reinwardt toegeschreven worden en de laatste 
naam, op de afbeelding en in de beschrijving van Nees, is aangenomen, doen wij geen afbreuk aan de 
eer der vinding, en vermijden wij alle verwarring, wanneer wij den door Nees algemeen bekend ge- 
worden naam behouden. Het gevoelen van Nees, dat deze soort de Nepenthes cristata van den Heer 
Brongniart zou wezen, komt mij onwaarschijnlijk voor, omdat de N. gymnamphora tot dusverre alleen 
op Java gevonden is, terwijl de N. cristata op Madagaskar en de Philippijnen zoude voorkomen. Deze 
standplaatsen doen mij vermoeden, dat N. cristata op wortelbladen van de in deze oorden voorkomende 
soorten berusten kan. 
Door de Heeren Reinwardt, Blume, Kuhl, van Hasselt en ook door ons, is deze soort in de bosschen 
der meeste gebergten van het westelijk deel van Java verzameld, en volgens eene mededeeling van den 
Heer Spanoghe, zoude zij ook in het gebergte van het oostelijker gelegen Pakalongan voorkomen. 
In de onderscheidene, door ons bezochte streken, begon deze plant op eene hoogte van 1000 tot 
1200 ellen, en breidde zij zich tot op eene hoogte van 2000 ellen uit. Op deze plaatsen groeide zij 
met eene, door den aard der gronden gewijzigde ontwikkeling. Tegen beschaduwde rotsige wanden 
geplaatst, bleef zij klein, doch in eenen vruchtbaren bodem geworteld, groeide zij tot eene lengte van 
3 tot 4 ellen uit. De, in gunstige streken waargenomene gewassen, hadden aan den voet der steng, 
op den bodem, talrijke donker purperkleurige bekervereenigingen, en langs dezelve hingen lichter 
gekleurde, trechtervormige bekers. 
Bij de Maleijers wordt deze plant Daoen-gindi , blad-kannetje genaamd, terwijl haar door de Sun- 
danezen de naam van Pakoe-Sorok-Radja, hetgeen koninklijke bekervaren beteekent, gegeven wordt. 
VI. NEPENTHES RAFFLESIANA. Jack. 
N. phyllodiis longe petiolatis, ascidiis inferioribus globoso-ventricosis , caulinis infundibuliformibus , inflorescentia cinereo- 
fusco-tomentosa , pedunculis uni- vel bifloris. 
W. Jack in Hooker, Companion to the Botanical magazine, I. p. 271. 
De steng en groeiwijze dezer soort zijn gelijk aan die der N. phyllamphora. De knoppen, de randen 
der pas ontwikkelde bladen, de jonge stelen en bekers zijn alle grys behaard. De phyllodia der jonge 
stengen hebben eene aanzienlijke lengte. Hun steel omvat den halven omtrek van de steng en is met 
