33 
digt bruin behaard, onregelmatig omgekeerd kegelvormig, met eene scheeve bovenzijde, waarvan de 
langste zijde in een puntje eindigt. Ouder, is hij rolrond, naar boven een weinig breeder, en aan den 
top scheef afgeknot met de kortste zijde naar de spil gerigt. De ontwikkelde bekers zijn onregelmatig 
eirond, met de opening, even beneden den top, naar de binnenzijde in eene uitgeronde bogt, ongeveer 
7 duimen lang en van 3,5 duim middellijns, bruin behaard, met twee bladaardige, dikwerf zeer ont- 
wikkelde kammen met in lange priemvormige tanden uitgesnedene randen. De ongeveer een’ boog van 
80" beslaande, ovale opening der bekers, is door een’ eenigzins brozen, geribden rand omgeven, van 
welken de buitenste omgeslagen zijde gaafrandig, en de binnenste scherp getand is. De nerven ver- 
schillen in haren loop niet van die der N. ampullaria; zij gaan naar het hoogste gedeelte van den beker, 
en ontstaan èf uit den voet óf uit de kamnerven. De nervuur tusschen de beide kammen is soms net- 
vormig, en kan als de vertakking van eene, verschillend gebogene middelnerf beschouwd worden. 
De binnenvlakte van den beker is in hare lengte door twee kleuren verdeeld, die door eene tamelijk 
regelmatig loopende lijn gescheiden worden. In het langste gedeelte van den beker is deze scheidingslijn 
3 duim, en in het kortste ongeveer één’ duim van den rand verwijderd. Het boven deze lijn gelegen 
gedeelte is dof, als met eenen purperen dauw bedekt, en het naar den voet gelegene, blinkend licht 
bruin, met eene menigte langAverpige, uitstekende, zwart-bruine kliertjes. Deze zijn voor een derde 
door eenen uitstekenden rand bedekt, en nemen naar den voet in getal af, maar in grootte toe. De steng 
der meer ontwikkelde planten is rolrond, glad, bij eene aanzienlijke verlenging gedeeltelijk bladerloos, 
met eenige verspreide, in groepen vereenigde en door korte stelen gedragene bladen versierd. De 
phyllodia dezer bladen zijn langwerpig, naar den voet versmald en aldaar de halve steng omvattende en 
met een smal, langs de zijden uitstekend randje, naar den top toegespitst, van boven glad, van onderen 
met eene verspreide, bruine, stervormige en aan de randen met eene digte beharing. Zij hebben de 
uit den voet en de middelnerf ontstaande nerven, die zich naar den top weder vereenigen, door eene 
menigte kleine aderen verbonden, en verkrijgen hierdoor in de vliezige bladvlakte een onregelmatig 
mazig net. De stengbekers zijn meer verlengd dan de beschrevene wortelbekers, en in dezelve staat 
de lengte tot de breedte als 7 tot 2,5; op dezelve is een klein elsvormig aanhangsel beneden het 
deksel. Dit deksel is ovaal, van boven stomp, aan den voet een weinig uitgesneden, van buiten zeer 
fijn behaard, van binnen glad, en even boven den voet met eenige weinige, langwerpige kliertjes, 
vliezig, 2,5 duim breed, 1,5 duim lang, met eene menigte omgebogene, zelden tot den omtrek door- 
loopende aderen. Dij de bloeijende gewassen is de steng aan haar uiteinde somwijlen stomp-vierkant, 
glad, en in hare pas ontwikkelde deelen bruin behaard; hunne knoppen zijn alleen door eene meer- 
dere verlenging van die der jongere gewassen onderscheiden; hunne phyllodia wijken, door eene 
meer lederachtige zelfstandigheid, van de op de steng in groepen vereenigde af, en eindigen in naar de 
punt behaarde, vervolgens glad wordende, bekerdragende of klawiervormende stelen; de laatste loopen 
naar het einde verdikt uit en krullen zich daar binnenwaarts; de bekerdragende hebben deze krullen 
meest in het midden van de, somwijlen tot 2,5 palmen uitgegroeide lengte, en buigen zich dan naar 
beneden om in de bekers over te gaan. Deze zijn van eenen langwerpigen trechtervorm, 8,5 duimen 
lang, ongeveer 6 duim in omvang, met eene scherpe bogt, aan den voet minder behaard dan de bekers 
der jongere stengen. Zij bezitten eene met deze overeenkomende nervuur, en eenen even zoo gevorm- 
den rand om de ovale opening, maar de kammen zijn slechts als een kleine rand aan dezelve aanwezig. 
Eotanica. 9 
