31 
Hoewel nu de, op deze verschillende plaatsen verzamelde voorwerpen eene opmerkelijke gelijkheid 
bezitten, kan men toch eenig verschil tusschen dezelve aantoonen. De op Amboina en Banca bijeenge- 
bragte voorwerpen hebben eene tamelijk gelijke ontwikkeling, en wijken alleen in de beharing af; 
bij de op Sumatra verzamelde, wordt eene grootere uitbreiding en eene soms zeer digte beharing der 
jongere deelen waargenomen; de talrijke, op verschillende plaatsen van Borneo vereenigde voorwerpen 
zijn door eene minder uitgegroeide hloeiwijze en zeer geringe beharing, van die der genoemde eilanden 
onderscheiden. Deze geringe afwijkingen zijn eenigermate uit de verschillende standplaatsen te verklaren. 
Zoo groeijen deze planten op Banca en Amboina, even als, volgens de opgave van Loureiro, in 
Cochinchina, in eenen kiezelaardigen bodem, die voor hare ontwikkeling niet gunstig is; daarentegen 
wassen zij op Sumatra in de omstreken van Benkoelen en Padang, in eenen vochtigen, meer leemaar- 
digen grond, en in de nabijheid van Doekoe, waar zij zeer welig groeijen, in een moerassig, alluviaal 
terrein. Op Borneo was deze plant hier en daar langs de oevers van de Doeson-rivier verspreid, en 
in de omstreken van Poeloe-Lampei niet zeldzaam. Op de eerste groeiplaats strekte zij ten sieraad 
aan de, uit eene jongere tertiaire-formatie bestaande hooge oevers, terwijl, op de tweede, kleine heuvels 
en meer vlakke moerassige plaatsen met haar prijkten. In deze oorden, waar kleine heuvels de bewijzen 
van vulkanische opheffing, en de vlakte die van eene neptunische werking opleveren; waar zich de 
vermeerdering des bodems, door de afspoelende werking des waters en de dagelijks voortgaande humus- 
vorming in de moerassen voortzet, groeide de Nepenthes Phyllamphora, in gezelschap van Polygonum 
amoenum en P. pulchrum, Hydrocera angustifolia, Enhydra longifolia (Tetraotis paludosa, Rwdt.) 
en andere, moerassige oorden minnende gewassen, met eene geringe stengontwikkeling; terwijl zij 
tusschen de grijze Melaleuca leucadendron , den fraai groen bebladerden en rozenkleurige bloemen 
dragenden Ploiarium elegans geplaatst, eene zoo aanzienlijke verlenging der steng erlangde, dat hare 
uiteinden zich in de kroonen dezer boomen verborgen. 
De Nepenthes Phyllamphora en de andere soorten van dit geslacht heeten bij de strand-Maleijers 
Daoen Gindi, hetwelk, de overeenkomst dezer bladen met hunne waterkruiken uitdrukkende, door 
kruik- of kannetjesbladen vertaald zou kunnen worden. Bij andere Maleijers, vermoedelijk van Bintang 
en Singapoera, worden zij, volgens W. Jack, Priokra en Kachong-hroe genoemd: het eerste is 
waarschijnlijk eene eenigzins veranderde uitspraak van Prioekh-kar, welk Prioekh een’ pot om rijst 
te koken aanduidt, terwijl het woord Kar, in de Maleische schriften voorkomende, aap beteekent, en 
bij gevolg Priokra door apenrijstpot vertaald zou kunnen worden. De Maleijers van het Menangkar- 
bausche gedeelte van Sumatra noemen haar Tahoeng-broe, hetgeen, daar zij het woord Taboeng voor 
een vat en vooral voor de holle leden van het bamboes, welk ter bewaring van vocht geschikt is, gebrui- 
ken, en met dat van Broe of Baroe, den in de benedenlanden niet zeldzamen Innuus nemestrinus 
bestempelen, apen-beker beteekent. 
Omtrent den oorsprong van deze verschillende, op eene zelfde zaak doelende benamingen, navor- 
schende, is mij nu hetzelfde medegedeeld als aan Rumphius anderhalve eeuw vroeger, dat namelijk 
de apen eene bijzondere neiging zouden hebben om het vocht te drinken, hetwelk in deze bekers 
vervat is. Hoewel ik nu zulks nimmer van, in het wild loopende apen heb waargenomen, kan ik echter 
