30 
vierkant, naar den voet en den top eenigzins afgerond, door den vierlobbigen, naar boven eenigzins 
puntig toeloopenden stempel gekroond, digt licht bruin behaard en vierhokkig. De talrijke eitjes beslaan 
tegen de -wanden dezer hokjes eene langwerpige, driekantige, naar boven in eenen spitsen hoek uit- 
loopende, tot over het midden gaande oppervlakte j zij zijn bij hunne eerste verschijning rond, en nemen 
bij de ontwikkeling eenen meer langwerpigen vorm aan. De kapsels zijn kort gesteeld, langwerpig, in 
het midden verdikt, naar het einde in omvang afnemende, stomp-vierkantig, blinkend bruin met kleine 
groeves, houtig, ongeveer 30 streep lang en 5 streep breed, in vier kleppen openspringende. De klep- 
pen dragen aan den top een driehoekig gedeelte van den stempel, en in het midden het tegen over 
haar gelegen deel van den scheidswand der hokjes j van binnen zijn zij blinkend bruin. De zaden zijn 
zeer talrijk, in het midden rolrond en naar de beide einden elsvormig uitloopende, aan de punt van 
aanhechting eenigzins stomp en ongeveer 15 strepen lang. Het buitenzaad vlies omgeeft in het middel- 
gedeelte een los celweefsel. De raphé loopt van den voet van het zaad tegen dit buitenvlies, en scheidt 
zich even boven de kern van hetzelve af, om in het binnenste zaadvlies over te gaan. De kern is rolrond, 
aan de beide einden stomp, en bevat de, van de vorige soorten door vorm en evenredigheid der deelen 
weinig verschillende kiem in een wit, niet zeer ontwikkeld kiemwit. 
De Nepenthes Phyllamphora onderscheidt zich van de overige, mij bekende soorten, door den getan- 
den rand van de phyllodia der jongere stengen, en wijkt van de haar verwante N. Gymnamphora af, 
door den meer verlengden vorm van de bekers der jongere bladen, door het hier langwerpig, bij de 
verwante soort meer cirkelrond deksel, en door de grijze, bij N. Gymnamphora bruine beharing. 
Zij werd het eerst door Rumphius (*), onder den naam Cantharifera, naar door hem in de Moluksche 
eilanden gevondene voorwerpen, uitvoerig beschreven, kennelijk afgebeeld, en tevens als op Sumatra’s 
oostkust en op Malacca grocijende, vermeld. Later is door Loureiro (f) , onder den naam Phyllamphora 
mirabilis, een in Cochinchina voorkomend gewas beschreven, hetwelk, volgens hem, op geringe 
afwijkingen (§) na, met de door Rumphius vermelde en afgebeelde plant, overeenstemde. Vervolgens 
is deze soort in verschillende streken van den Archipel opgemerkt en verzameld: zoo komt zij, blijkens 
de door mij in het Herbarium van den Hoogleeraar Reinwardt geziene jonge bladen, op Tidore voor, 
en groeit zij, naar de door Zippelius gevondene jonge spruiten te oordeelen, op Nieuw-Guinea’s zuid- 
westkust, en is zij op Amboina geen zeldzaam gewas. Zij werd mij door den Heer Diard , als op het 
eiland Banca voorkomende, opgegeven, en door eene vergelijking van de aldaar verzamelde en in het 
Rijks-Herbarium aanwezige voorwerpen, nader bekend. W. Jack (J gaf ons kennis van haar aan- 
wezen in de nabijheid van Benkoelen, en dat zij ook in de omstreken van Padang, op Sumatra’s west- 
kust, als ook op Borneo’s zuid-oostkust voorkomt, is door onze latere togten in deze oorden bewezen. 
Herbarium Amboinense, V. p. 123. 
(-j-) Loureiro, Flora Cochinchinensis, ed. orig. 4°. p. 606. 
(§) Deze afwijkingen schijnen mij toe, een gevolg van de minder gunstige standplaats dezer planten te kunnen zijn. 
(^) Hooker, Companion to theBotanical magazine, I. p. 271, etc. 
