22 
II. NEPENTHES GRACILIS. Khs. 
N. phyllodiis decurrentibus , ascidiis radicalibus ventricoso-tubulosis , caulinis cylindrico-tubulosis , inflorescentia race- 
mosa fusco-sericea , pedunculis unifloris, ovariis sessilibus. 
De wortel dezer soort zwelt somwijlen tot eenen onregelmatig ronden of meer langwerpigen, houtigen 
knol aan, uit welken een aantal kleine worteltjes ontstaan, benevens één, zelden meer, rolronde, soms 
ge voorde, knobbelige, houtige, bruin gekleurde, horizontaal onder of over den bodem kruipende 
wortelstok. Uit dezen wortelstok ontwikkelen zich eene menigte zwarte, rijk met vezeltjes bedekte wor- 
teltjes, ter plaatse, waar jonge blad- of stengscheuten te voorschijn komen. Van deze groeit meestal 
slechts één, zelden meerdere, tot hoofdsteng uit, terwijl de anderen veeltijds in groei achterlijk blijven. 
Van deze scheuten zijn de phyllodia langwerpig, naar de punt toegespitst, met den voet de steng op 
ongeveer drie vierde van den omtrek omgevende, van boven glad en van onderen met eene zeer fijne 
beharing. De steel van de middelnerf is bruin behaard, stomp-driekantig, met eene vlakke zijde naar 
boven, en eindigt in een even zoo behaard, eivormig ligchaampje, hetwelk in dien onontwikkelden staat 
blijft of tot een’ beker uitgroeit. Deze bekers zijn buisvormig, aan den voet kogelvormig verwijd en heb- 
ben hunne cirkelronde opening, wier middellijn tot de lengte van den beker als 1 tot 2 staat, door eenen 
geribden, naar buiten en binnen omgebogenen rand omzoomd. Zij worden op de naar de spil gekeerde 
zijde door twee diep getande, bladaardige kammen versierd, en bezitten ook op dezen de bundelsgewijs 
vereenigde, fijne haartjes, welke insgelijks op het overige gedeelte van den beker aanwezig zijn. De 
nervenloop dezer groene, purper gevlekte bekers, wijkt weinig van dien der andere soorten af, uitgeno- 
men, dat hier de, van den voet regt naar het deksel uitloopende nerf duidelijker is ontwikkeld, en met 
haar verscheidene zij-nerven te zamenloopen, alvorens den top te bereiken. Hier vereenigen zich deze 
nerven gedeeltelijk in een klein ingesneden of ongedeeld, bruin behaard aanhangsel, gedeeltelijk in den 
voet van het deksel. Deze laatsten breiden zich vervolgens weder uit in het bijna cirkelronde deksel, 
hetwelk aan den voet hartvormig ingesneden, gaaf van rand of met eenige priemvormige tanden omzet, 
van buiten behaard en van binnen glad, van eenige weinige klieren voorzien, vliezig en door een fraai 
aderen-net versierd is. De binnenvlakte van den beker is bijna gelijkelijk in eene eenigzins purperkleurige, 
doffe en in eene blinkend gele, met kleine zwarte kliertjes voorziene helft verdeeld, en onder de zeer 
regelmatige scheidingslijn zijn twee, met dezelve evenwijdig loopende rijen van klieren; onder dezen 
zijn de volgende klieren minder regelmatig geplaatst, en het is opmerkelijk, dat zij in deze soort, op eene 
bepaalde ruimte, naar den voet in getal toenemen, en er hier driemaal meer dan aan den top, bij gelijke 
uitbreiding zouden aanwezig zijn. Het naakte gedeelte van de steng der oudere planten is rolrond, 
knobbelig, blinkend, zwart-bruin, en het gebladerde gedeelte scherp driekant met vlakke zijden, groen 
of somwijlen paarskleurig, bijna geheel glad. De phyllodia zijn overhoeks, even als de aan dezelfde zijde 
staande en bijna boven elkander geplaatste, langwerpig, naar den top zeer toegespitst, met den voet twee 
derde gedeelten der steng omvattende en het overige vlakke gedeelte met eenen bladaardigen, stomp 
eindigenden rand omzoomende, van boven glad, van onderen met eene verspreide beharing, 2 duim 
breed en 10 duim lang, geel-groen gekleurd, met eene van onderen uitstekende middelnerf, en 
aan weêrszijden twee of drie uit of even boven het aanhechtingspunt ontspringende, met den omtrek 
evenwijdig loopende en zich in den top vereenigende zij-nerven, die door eene menigte, dwars over de 
