18 
raceae, in wier nabijheid de Heer Lindley dezelve reeds vroeger had geplaatst, in aanmerking. De 
bloembekleedselen zijn ook bij deze onder de vruehtdeelen geplaatst en hebben, vóór de opening der 
bloem, dezelfde ligging. In de zamenstelling der kapsels is dezelfde grondvorm aanwezig. Bij de 
Droseraeeae, welke veelhokkig zijn, groeijen uit het middelgedeelte der kleppen de middelsehotten uit, 
en vereenigen zieh deze in het midden van het vruehtbeginsel: daarentegen seheiden zij zieh weder in 
de vrucht, en laten dan geen spoor van eene middelkolom achter. Deze middelschotten zijn dikwerf 
bij de Droseraeeae, even als bij de Nepen theae, naar den voet met de grootste hoeveelheid zaden bedekt. 
De zamenstelling der zaden levert verscheidene punten van overeenkomst op. Ook bij Droseraeeae 
hebben zij dikwerf een los omhullend buitenvlies, langs hetwelk de raphé loopt, tot hij zich tegen over 
het punt van aanhechting van het zaad met het kern- of binnenvlies vereenigt. In het algemeen zijn de 
Nepentheae, door de zamenstelling der vrucht, zeer verwant aan de door Lindley als Cistales voorge- 
stelde groep, en bieden zij punten aan van vergelijking in de aanhechting der eitjes, de wijze van 
openspringen der kapsels en in de zamenstelling der zaden. 
De aan dezen, door hunnen vorm verwante gewassen vergelijkende, komen Dionaea, Sarracenia en 
Cephalotus in aanmerking. De Dionaea heeft eenige overeenkomst door de wijze van ontwikkeling en 
door den vorm der bladen, welke, zoo als bekend is, bestaan uit eenen bladvormig uitgebreiden steel, die 
de steng omvat, en uit eene tweelobbige bladschijf; de eerste is zeer goed te vergelijken met den bladvor- 
migen steel en de laatste met het bekergedeelte van Nepenthes. Vóór de ontwikkeling is de prikkelbare 
bladschijf zamengevouwen en op den bladsteel teruggebogen: de geheele vorm verschilt dan zeer weinig 
van eene jonge Nepen thes-plant. In beiden bestaat dus eene knopvorming der bladen, die eenige gelijkheid 
met en eenen overgang tot de Droseraeeae aantoont De verwantschap met Sarracenia berust op eenige 
gelijkheid van den bladvorm en misschien van de vruehtdeelen, terwijl die met Cephalotus (-f) alleen 
in den vorm der bladen kan gezocht worden. De beide laatstgenoemden staan, als gelijkvormige 
gewassen, in eenige verbinding met de Nepentheae; de Droseraeeae en Aristolochiae komen als ver- 
wantschapsvormen in aanmerking, en de eerstgenoemden moeten, naar het mij voorkomt, de Nepentheae 
in hare nabijheid hebben. 
Door de waarneming van de Dionaea muscipula, is het ook mij gebleken, dat de bladschijven , vooral in het middelste 
gedeelte , langs de nerf aangeraakt , de prikkelbaarheid doen blijken , en dat deze eigenschap misschien in verband staat met 
eene eigenaardige soort van haren en met de door uitvalling dezer, ontstaande diepten, die vooral in het middelgedeelte zijn 
geplaatst. In den tuin van Berlijn schijnt deze plant hare prikkelbaarheid gedeeltelijk te verliezen (Meyen, Physiologie, 
3. p. 545) ; hier te Leiden , heb ik zeer dikwerf vliegen , tusschen de beide lobben gevat , waargenomen , en de opene lobben , 
bij eene prikkeling en tusschenlegging van haar , zich tot elkander zien voegen. 
(-j-) Lang nadat ik dit geschreven had , ontving ik door de goedheid van den Heer Donkeler , een blad van Cephalotus ter 
bezigtiging. Hierdoor heb ik de gelijkheid van de nervuur der bovenlip met die der deksels van Nepenthes kunnen 
waarnemen. Voor het overige verschilt de grondvorm des blads van Cephalotus en hetzelve schijnt mij toe, als een blad 
beschouwd te moeten worden , waarin het parenchym ontbreekt. Voor dit gevoelen pleit eene vergelijking van den loop der 
nerven in de bladen van Cephalotus , met dien der nerven van de vleezige bladen van eenige soorten van Mesembryanthemum , 
enzv. (Treviranus, Physiologie, I. hl. 439.) 
