5 
Deze spiraalbundelring- wordt door eene eellenlaag, waarin enkele bastvezelbundels verspreid zijn, 
van de houtlaag geseheiden. De houtlaag met het ongewapend oog gezien, doet zieh voor, als uit twee 
verschillende lagen bestaande, van welke de buitenste rijk is aan kleine gaatjes en de binnenste, het 
merg omringende, eene zeer digte zamenstelling aanbiedt. Bij eenige vergrooting nemen wij in deze 
houtlaag spiraal- en rozenkransvaten, gestipte langwerpige cellen en vezels, en ook mergcellen waar. 
De buitenste laag bevat alleen regelmatige mergstralen, die uit dikwandige tafelvormige cellen bestaan, 
en in de gemelde cellenlaag onder de spiraalvaten verloopenj vervolgens rozenkransvaten met tamelijk 
lange, door bijna horizontale dwarsbanden aangetoonde leden, en zeer kleine, digt gedrongene vezels. 
De binnenste laag, die als het mergkanaal kan aangemerkt worden, bestaat uit grootere, dikwandige 
vezels, langwerpige vezelcellen, met bruine kleurstof gevulde cellen, benevens eenige spiraalvaten, die 
door de dikkere wanden en den grooteren omvang gemakkelijk erkend kunnen worden. Tusschen 
deze laag is het merg besloten, hetwelk uit twee soorten van cellen en uit spiraalvaten bestaat. De eene 
en talrijkste soort van cellen is tevens de grootste en vormt een los weefsel^ tusschen deze zijn de 
andere, meer dan de helft kleinere, zoodanig in rijen boven elkander geplaatst, dat zij bij een opper- 
vlakkig onderzoek vezels schijnen te zijn. De eerste hebben tusschen dikke wanden kleine holten, en 
in de laatste omgeven dunne wanden eene bruine kleurstof. Niet zelden zijn deze kleine cellen bij de 
spiraalvaten geplaatst, zoodat ik in het begin, bij geringe vergrooting, een’ vaatbundel meende te zien (*). 
De spiraalvaten hebben somwijlen eene aanzienlijke grootte, ongeveer streep middellijns, en zeer 
dikke draden, die mij voorkwamen bijna vierkantig te zijn. 
De oudere stengen verschillen door het gemis van de buitenste epidermis, de bastvezellaag en het 
daaronder gelegen celweefsel met deszelfs vaatbundels, die mij voorkomen, deelen te zijn van de 
afloopende bladstelen der jongeren. Haar buitenvlies bestaat uit eene menigte kleine cellen, met bruin 
gekleurde wanden; het bedekt de reeds vermelde laag van spiraalvaten; hieronder ligt het celweefsel en 
verder naar binnen de reeds bij de jongere steng waargenomene deelen. Bij deze gelijke zamenstelling 
leveren echter de bestanddeelen eenig verschil. De spiraalvaten zijn over het algemeen veel kleiner; 
hunne draden bezitten naauwelijks de helft der grootte van de in jongere stengen voorkomende. De 
buitenste ring van de houtlaag, aan zijne gaatjes te erkennen, is veel meer ontwikkeld, echter zijn 
zijne vaten van gelijke geaardheid. De binnenste is meer te zamengedrongen en omgeeft een digt, 
dikwandig celweefsel met verspreide spiraalvaten. Dit celweefsel bestaat uit twee soorten van cellen, 
en niet zelden bevatten ook hier de grootere cellen kleine bruine bolletjes. Deze zamenstelling der steng 
met het tot dusver bekende van andere gewassen vergelijkende, is het voorkomen van de spiraalvaten 
in het merg eene eenigzins met de Monocotyledonen in verband staande en met verscheidene Dicotyle- 
donen overeenkomende verschijning (f), van welke de Heer Treviranus vele voorbeelden, en de Heer 
Schultz ons eenige afbeeldingen gegeven hebben. Daarentegen staat het voorkomen van den spiraalring 
tusschen bast en hout nog geheel op zich zelf. 
(^) Het is belangrijk , deze zamenstelling te vergelijken met hetgeen de Heer Meyen , in Wiegmann’s Archi v für Nat ur- 
geschichte, 1838, p. 297, over de vezelen van het vlas vermeldt, waardoor het niet onwaarschijnlijk wordt, dat deze 
langwerpige cellen, als nog niet tot een geheel zaamgegroeide vezels te beschouwen zijn, 
(f) Treviranus, Physiologie, Lp. 209. 
Botanica, o 
