76 
bij de Biadjoe (*} onder den naam Sangal bekend, en levert eene zeer schoone witte hars, welke 
Njatmg mata-poesa of Njating pleppek genoemd wordt. Beiden vloeijen uit de spleten der schors 
en hebben, versch zijnde, een bijna wit, halfdoorschijnend en op de breuk glasachtig aanzien. 
De Njating pleppek, welke het voortbrengsel van jonge boomen schijnt te zijn, is losser en ligter, 
dan de Njating mata-poesa, die in grootere, zwaardere, digtere brokken voorkomt. De eerste soort 
heeft bij de inboorlingen minder waarde, omdat zij moeijelijk brandt en bij het branden knapt, het- 
geen aan het, in dezelve voorhanden zijnde vocht en aan de luchtblaasjes kan toegeschreven worden. 
Hopea Sangal verschilt van H. speciosa en H. gratissima door hare scheeve ongelijkzijdige bladen; 
van de H. odorata door meerdere grootte, door de langere punt harer bladen, en door de klieren, welke 
bij haar in de oksels der nerven aanwezig zijn. 
(^) De bewoners der binnenlanden noemen zich gewoonlijk Orang-kahajan , Orang-doesson enzv. , dus menschen met 
den naam van de rivier, die zij bewonen. Anderen, welke zich reeds jaren op Banjermassing bevonden of daar dikwerf 
kwamen, zeiden, dat zij Biadjoe-kahaijan enzv. genoemd werden, en beschouwden den naam Dajak, als eenen scheld- 
naam, die hun door de, in latere tijden aangekomene, thans het strand bewonende vreemdelingen, word toegevoegd. 
Het eerste woord Biadjoe staat, volgens de opmerking van den Heer van den Bosch (Neclerl. Bezittingen, II. bl. 162) 
en anderen, in verband met de sanskritsche woorden Biodjoe en Viadja, welke met het woord Wilden zijn vertolkt. 
Het wijst, even als andere nog gebruikelijke woorden, op eene vroegere gemeenschap met de Hindoes. Nader onder- 
zocht, toont het woord Biadjoe, hoe juist dit volk in het toepassen zijner namen was, daar deze het denkbeeld 
uitdrukt van een, alléén door kracht, niet door het denkvermogen beteugeld handelen. De mensch in zijnen natuur- 
staat kon zeker niet geschikter geschilderd worden , door een reeds beschaafd volk , dat den invloed van den geest kende. 
Met de sanskritsche w'oorden zal ik mij hier niet bezig houden, doch alleen tot de grieksche ft La en dia en 8vco, 
welke vrij juist met dezelve overeenstemmen en gemakkelijker kunnen worden nagegaan, verwijzen, en aan het 
latijnsche vis en indiio, enzv. herirmcren. Het woord Dajak is zoo zeer verwant aan het maleische Daja, list, slimheid: 
eigenschappen, die de bewoners der binnenlanden in eene hooge mate bezitten, dat het mij waarschijnlijk voorkomt, 
dat de Maleijers, bij himne vestiging of, vroeger reeds, bij hun handelsverkeer met de inboorlingen, aan dezen, 
als een gevolg van derzelver kimstgi’ejien en lagen , den scheldnaam van Orang-daja of Dajak , sluiper s , gegeven hebben. 
