78 
op het vasteland en Sumatra te huis. De anderen zijn meer tot den Indischen Archipel beperkt en 
meestal slechts op één van deszelfs eilanden aangetrofïèn. De door mij waargenomene soorten, welke 
ik hier beschrijven zal, verzamelde ik steeds beneden eene hoogte van 1000 ellen; de booraachtige 
soorten, B. tomentosa, acuminata enzv., groeijen in de lage alluviale oorden, tusschen klein bosch of 
op opene plaatsen; zelden verspreiden zij zich tot in de dalen der voorgebergten, zoo als: B. acida, 
B. hirsuta; de slingerende soorten wassen in de bosschen langs de zeestranden en verspreiden zich 
vervolgens tot op gemelde hoogte. In deze streken erlangen zij niet zelden eene aanmerkelijke ontwik- 
keling. Hare stengen verheffen zich in ranken, door klawieren ondersteund, of slingeren, de hoornen 
digt omwindende, tot in de kroonen derzelve. Hier vermengen zij haar loof met dat dier reuzen 
uit het plantenrijk, terwijl de rijke, met gele of roode bloemen versierde takken van tusschen hetzelve 
nederhangen. 
De vrijgroeijende soorten komen als kleine hoornen, somwijlen als heesters voor. Hare stammen zijn 
meestal regt, rolrond, door eene bruine of grijze, gave of gespletene schors bedekt, en hebben een 
geel of licht bruin, week, ligt en tegen den invloed van lucht en vochtigheid niet zeer bestand hout. 
Derzelver kroonen zijn half rond of eivormig, over het algemeen met eenen zeer digten bladtooi bekleed. 
De slingerende soorten hebben den stam platgedrukt, onregelmatig rolrond of hoekig; nimmer heb ik 
denzelven zoo bandvormig als bij de Amerikaansche soorten gezien. De stam bezit onder eene gespletene, 
kurkachtige, bruine schors, een zeer poreus hout. De takken staan afwisselend, bij de slingerende 
soorten dikwerf in twee rijen, bij de hoornen meer spiraalsgewijze. Zij zijn min of meer hoekig; bij 
hunne eerste verschijning zelfs te zamengedrukt, en niet zelden meer of min digt behaard. In de 
zamenstelling van de takken en takjes der beide vormen bestaat geen verschil: zij hebben eene tamelijk 
ontwikkelde schors, eene niet zeer aanzienlijke bastlaag; de houtbundel bestaat uit vezels en vaten; 
zij hebben een vrij groot, somtijds vijfhoekig merg, de groote mergstralen, in bijna regte lijnen van 
het merg naar de schors loopende, en de kleine mergstralen zeer klein. Deze zamenstelling ondergaat 
bij de boomachtige stammen weinig verandering. Bij de slingerende soorten verandert de steng 
eenigzins; ik zal de beschrijving derzelve hier laten volgen. — De schors en bastlagen verschillen alleen 
door de meerdere dikte en losheid bij de boom- en bij de slingerende soorten. Bij beiden bestaat de 
eerste uit zes- tot twaalfhoekige cellen met dikke, van binnen gestipte wanden, en de, bij de boom- 
soorten aanzienlijker bastbundel wordt door zeer dikwandige vezels gevormd, wier holte vijf- of zes- 
hoekig is. Het hout van de slingergewassen heeft het merg zeer klein; de hoofdmergstralen en de 
kleinere mergstralen in slingerende bogten, en den houtbundel zeer rijk aan groote vaten. Het merg 
bestaat uit een los weefsel van naar het ronde overgaande, dikwandige, gestipte cellen. De groote merg- 
stralen loopen slingerend van het merg naar den omtrek, en de kleinen vormen een bogtig gewonden net 
tusschen den houtbundel. De eersten bestaan uit twee tot vier, en de anderen uit eene of twee rijen 
cellen. Deze cellen hebben den vorm van teerlingen of van regthoekige zuilen: de teerlingvormige zijn, 
vooral in de groote mergstralen, tusschen de langwerpige cellen, als ook aan de einden der stralen voor- 
handen; de anderen zijn het talrijkst. Zij sluiten zeer juist op elkander en vormen een zamenhangend. 
