84 
De peul gevleugeld 
De peul ongevleugeld. 
De kelk vlak. . 
De kelk buisvormig. 
Het vruchtbeginsel ongesteeld. 
De buis rolrond 
De buis buikvorinig. . . 
Het vruchtbeginsel gesteeld. 
De steel vrij. 
Mesoptera (B. latisiliqua, Cav.). 
Lasiobema (B.anguina, Roxb., B.retusa, Roxb., 
emarginata, W. Jack), 
Griponeura (B. reticulata, D. C.). 
Caülotretus, Rich. (B. outiraouta', Aub. enzv.). 
Een vruchtbaar helmdraadje. . . . Casparea, Kunth (B. divaricata, 1^. enzv.). 
Vijf of tien vruchtbare helmdraden. Patjletia, Cav. (B. acuminata, L. enzv.). 
De steel met den kelk zamengegroeid. . Phakera, Lour. (Symphyopoda, D. C. — B. fer- 
ruginea, enzv.). 
LASIOBEMA. Khs. 
I. BAUHIIVIA AIVGUINA. Roxb. 
Deze soort, welke door Rheede (Hort. Mal. YIII. tab.30 en 31) en door Roxburgh (Flor. Coromand. 
III. tab. 235) zeer goed afgebeeld, en door den laatsten en andere schrijvers uitvoerig beschreven is, 
werd door ons op Sumatra, in de bosschen van het gebergte Singalang, op eene hoogte van 400 ellen, 
gevonden. Zij bezit twee soorten van klawieren, geheel onverdeeld en aan het einde gespleten of 
gegaffeld j de eersten zijn vergroeide nevenblaadjes, en de anderen vergroeide bladen. Bij deze aan- 
merking kan nog gevoegd worden, dat de door Roxburgh (Flora Indica II. bl. 322) beschrevene 
puntige klieren in de bloem, onvolkomene helmdraden zijn. 
PAÜLETIA. Cavanilles, Kunth, De Candolle, enzv. 
II. BAUHINIA ACUMINATA. L. 
Reeds vroeger hebben de Heeren Wight en Arnott (Prod. Flor. Penins. p. 295) opgemerkt, dat 
deze soort tot Pauletia behoort. Zij was bekend als voorkomende op het vasteland van Indië en op 
Ceylon, en groeit ook, volgens onze onderzoekingen, in de lagere streken van Java, Sumatra en Borneo. 
In deze oorden wast zij bijzonder welig op opene, aan de zon blootgelegene velden, en bereikt zij, 
naarmate van het meer of min gunstige der standplaats, eene verschillende groottej onder voordeelige 
omstandigheden vormt zij tamelijk aanzienlijke hoornen met regte, rolronde stammen en half ronde 
kroonen. Op minder gunstige groeiplaatsen, vooral in eenen kiezelaardigen bodem, ontwikkelt zij 
slechts tot struiken. Bij dit verschil van ontwikkeling heb ik geene verscheidenheid van vorm tusschen 
de bladen en bloemen kunnen waarnemen: bij de struiken en boomen waren de bladen nu eens rond, 
dan weder aan het einde meer toegespitst. 
