100 
stelling’ pleiten. — De binnenzaadhuid is vliezig’ of eenigzins lederaehtig. — De kern is gekromd of 
regt. Zij bestaat uit kiem wit en kiem, of wordt door de kiem alleen gevormd. Het kiemwit omgeeft 
de kiem geheel, als eene dikkere of dunnere laag van witte, vleezige stof; of het komt tusschen de 
plooijen der zaadlobben en in eene zeer dunne laag tegen de binnenzaadhuid voor. De kiem heeft bij 
allen het worteleinde naar het kiemgaatje, en de zaadlobben naar den binnennavel gerigt. Bij Saurauja, 
misschien ook wel bij de anderen, is zij door een fijn vliezig buisje omgeven, dat haar van het eiwit 
scheidt en, in een buisje versmald, met het kiemgaatje verbindt (PI. 19. fig. 20). Door een aanzienlijk 
kiemwit omgeven zijnde, heeft zij eenen rolronden vorm en laat zij de zaadlobben, alleen door de 
insnede, die de scheiding aanwijst, van het worteltje onderscheiden. Met weinig kiemwit omgeven of 
geheel naakt zijnde, bezit de kiem het worteltje zeer klein in verhouding tot het geheel; meestal in eene 
loodregte lijn met de zaadlobben, doch bij Schima gebogen, met den benedenrand derzelve parallel 
loopende. Ook bij alle dezen is het min of meer rolrond. De zaadlobben der naakte kiemen zijn plat, 
vlak en, ongevouwen of ongeplooid, in zeer zamengedrukte zaden; doch gevouwen en soms met talrijke 
plooijen, in dikkere zaden; bij Thea zeer dik. In de door mij onderzochte Indische soorten is het 
pluimpje weinig of bijna in het geheel niet zigtbaar. 
Door deze beschouwing van de verschillende organen hebben wij verscheidene afwijkingen tusschen 
dezelve leeren kennen, die bij eene verdeeling in aanmerking konden komen. De belangrijkste derzelve 
schijnen mij in de zamenstelling van den knop, de ligging der bloembladen vóór de opening van de 
bloemkroon, in die van het openspringen der vruchten, en in de ontwikkeling der eitjes te bestaan. De 
knoppen leveren het eerste onderscheidend kenmerk ter afzondering van de Camellieae, die dezelve door 
schubben bedekt en de bladen en bloemen vereenigd hebben; terwijl zij bij de overigen naakt en de 
beide deelen gescheiden zijn. De ligging van de bloembladen is dakpansgewijze bij de Gordonieae en 
Ternstroemieae, en zaamgerold bij de Sauraujeae en Ploiarieae. Tusschen de beide laatsten kan het 
openspringen der kapsels, die door splijting der wanden (septicida) plaats heeft bij Ploiarieae, of in het 
midden der hokjes (loculicida) bij Sauraujeae, een middel ter onderscheiding opleveren. En om de 
Gordonieae en Ternstroemieae te scheiden, zou de uiterlijke vorm van het zaad, doch vooral de grond- 
vorm, die reeds in het eitje aangewezen wordt, in aanmerking kunnen komen; de eerste hebben binnen- 
waarts gebogene, en de tweede gekromde eitjes. 
De Ternstroemieae uit den Archipel zijn: Reinwardtia, Sarosanthera, Adinandra en Eurya; 
de Sauraujeae: Saurauja; de Ploiarieae uit die streek, Ploiarium, en uit Zuid- Amerika, Bonnetia, 
Archytaea enzv.; de Gordonieae, Laplacea, Antheëischima, Closaschima, Schima, Pjrenaria; en 
de Camellieae: Calpandria. 
