120 
STIGMATA tria, filiformia, patentia. Fructus pisiformis, subdepressus, styli parte mucronatus, glaber. 
Fructès et SEMiNis structura eadem ac Euryae serratae. 
Crescit in montihus Patoeha, Talaga-Bodas etc.: Java. 
De bovengenoemde soort groeit in de nabijheid der kraters van den Patoeha, Papandajang en Talaga- 
Bodas, in eenen naar de Eurja glabra gelijkenden vorm. Zij is aldaar nergens hoofdplant, doch slechts 
in groepen of alleenstaande , tusschen andere kleine boomsoorten verspreid. Zoo vonden wij haar om 
den Talaga-Bodas, tusschen Myrica javanica, Acronodia punctata, Melastoma sylvaticum, Bongsoa ellip- 
tica, Vireya (Rhododendron) retusa, enzv. Met de beide eerstgenoemden komt zij door hare hoogte 
overeen, terwijl zij door het lichter groene loof en de minder bladrijke kroonen verschilt. De anderen, 
met donker groene bladen: Melastoma en Bongsoa, of met bladen, wier bovenvlakte groen en onder- 
vlakte bruin geschubd zijn: Vireya, groeiden onder hare kroonen en vormden op enkele plaatsen zeer 
digte groepen. Hier en daar stond zij, met Myrica javanica, tusschen Gleichenia vulcanica, en droeg, 
even als deze, in hare schrale, ranke groeiwijze, het bewijs van eenen onderdrukten wasdom. De vruchten 
van de Eurya Blumeana, benevens die der Myrica javanica, strekken tot voedsel aan de Columba oxyura en 
C. porphyrea, welke hier zeer talrijk zijn, en in de Myrica hare nesten van takjes dezer boomsoorten en 
van de schubben der boomvaren gemaakt hadden. Aan het vleesch dezer vogels deelt zich de eigen- 
aardige aromatische, naar terpentijn zweemende reuk van de vruchten der Myrica mede. 
SAURAUJA. WiLLDENOw, De Candolle, Blume, enzv. 
De geschiedenis van het geslacht Saurauja, tot in 1822, is uitvoerig door den Heer De Candolle 
(Mémoires de la soc. physique de Genève, Tom. I. pag. 393 et suiv.) en onlangs, van dat tijdvak 
tot op den tegenwoordigen tijd, door den Heer Bennet (Plantae Javanicae rariores a Clarissimo 
Horsfield lectae, pag. 171) behandeld. Ik zal haar hier slechts met weinige woorden en eene kleine 
bijvoeging herhalen. De eerste soort van dit geslacht, welke Willdenow bekend maakte, berustte op 
eene, door Bredemeyer, uit Caracas overgezondene plant. De latere, door den Heer De Candolle be- 
schrevene en afgebeelde soorten, waren door Sessé en Mocino in Mexico, door Noronha, Commerson, 
La Haye en Leschenault op Java, en door den Heer Wallich in Nepaul verzameld. Noronha gaf aan 
deze gewassen den geslachtsnaam Scapha; Leschenault dien van Van Alpheniaj Sessé en Mocino noem- 
den haar Davya en Leucothea. Bij deze namen moet die van Overstratia, welke Deschamps aan zijne 
op Java gevondene soorten gaf, worden gevoegd. Kort na de bekendmaking der verhandeling van den 
Heer De Candolle werden er eenige soorten door den Hoogleeraar Reinwardt, onder den naam Marumia 
beschreven en, een paar jaren later, negen soorten, waarvan eenige door de Heeren De Candolle en 
Reinwardt vermeld, als soorten van Saurauja, door den Heer Blume bekend gemaakt. Bij deze in 
den Archipel gevondene soorten, voegde de Heer Wallich, in zijne lijst, vier soorten van Pinang, 
Nepaul, Silhet en Punduaj terwijl er, volgens de opgave van den Heer Bennet, nog verscheidene 
