12i 
onbeschrevene soorten in het Herbarium, dat de Heer Horsfield op Java bijeenbragt, bestaan. In de 
verzameling van Kuhl en van Hasselt bevinden zich verscheidene der, op Java gevondene, reeds bekend 
gemaakte soorten. Die van Zippelius bevat soorten van Ambon en van Nieuw-Guinea. Onder onze 
op Java, Borneo en Sumatra bijeengebragte gewassen zijn verscheidene nieuwe soorten van dit ge- 
slacht. — Bij dit geslacht behooren, volgens den Heer Kunth, de als Palava, door Ruiz en Pavon 
(Apatelia De Candolle) beschrevene gewassen en, naar de beschrijving oordeelende, ééne door Roxburgh 
en meerdere door W. Jack, als soorten van Ternstroemia gekenmerkte planten. 
De bekende soorten van dit geslacht zijn in Zuid-Amerika en in de zuid-oostelijke deelén van Azië 
verzameld. In het eerstgemelde werelddeel groeijen zij in de gebergten van Venezuela, Mexico en Peru. 
In Azië zijn eenige soorten op het vasteland van Indië gevonden j zij verspreiden zich daar tot in Nepaul. 
De anderen, ongeveer het drie vierde gedeelte van het geslacht, zijn op de zuid-oostelijke eilanden, van 
Sumatra tot Nieuw-Guinea, tusschen de 100° en 138° lengte, bijeengebragt. Zij groeijen daar van het zee- 
strand af, of soms op een weinig boven hetzelve verhevene plaatsen, tot op ruim 2300 ellen. Somwijlen 
worden zij op onbeschaduwde, doch gewoonlijk op beschaduwde plaatsen, als gezellige gewassen gevonden. 
Op Java wassen de Saurauja Noronhiana en S.cauliflora menigvuldig in de dalen, door welke de bergbeken 
stroomenj de S. micrantha, aan den waterval van den Tjikondoel, langs eene steile, rotsige helling; 
de S. Reinwardtiana, hirsuta en bracteosa, meer binnen in de bosschen, vooral op vlakke ruggen; de 
S. leprosa onbeschaduwd, in de nabijheid van de kraters van den Papandajang, Talaga-Bodas enzv.; 
allen tusschen 300 en 2000 ellen. Op Sumatra groeit de S. vulcani tegen den berg Merapi, op ongeveer 
2000 ellen; de Saurauja Singalangensis enzv., in de bosschen, van 200 tot 800 ellen, en de S. media en 
S. Jackiana, op dezelfde standplaatsen als de S. Noronhiana en S. cauliflora, op Java. In het zuid-oostelijk 
gedeelte van Borneo wast de S. subcordata, ferox, Tewensis enzv., niet zeldzaam op de kleine heuvels 
langs de Téwe-rivier, 50 tot 100 ellen hoven het zeevlak, en de S. excavata, Sakoembangensis enzv., 
hier en daar op den berg Sakoembang, tot op ongeveer 1000 ellen hoogte. Aan den noord-oostel ijken 
hoek van Celebes groeijen, blijkens het Herbarium van den Hoogleeraar Reinwardt, de S. spadicea en 
S. pentapetala. Het eiland Ambon is, volgens de onderzoekingen van de Heeren Reinwardt en Zippelius, 
de groeiplaats der Saurauja tristyla, en bezit, met Nieuw-Guinea, eenige aan de S. hirsuta en Reinwardtiana 
verwante soorten. 
De door ons verzamelde soorten zijn boomen of struiken, met piramidenvormige, langwerpige of 
halfronde kroonen, die dikwerf van binnen zeer schaars en naar den omtrek digt met bladeren zijn 
voorzien. Haar stam is, bij de boomvormende soorten, onregelmatig rolrond; hij bestaat uit eene bruine 
of grijze, niet zeer dikke schors, uit een wit of bleek-rood gekleurd, ligt, fijndradig hout, en een aanzienlijk 
merg, dat veelal in een rond mergkanaal is besloten. De takken zijn in spiralen, waarin van den vierden 
tot den zevenden boven den eersten staat, om den stam geplaatst, meestal, indien de boomen op opene 
plaatsen groeijen, openstaande, zelden naar boven gerigt of naar beneden gebogen. De ouden zijn bijna 
rolrond, de jongeren hoekig, bij hunne eerste ontwikkeling zaamgedrukt. De jonge takken, de knoppen, 
de bladen en de kelkdeelen zijn bij enkele soorten glad; bij de meesten met eene eigenaardige bedekking 
voorzien. — Bij eenigen bestaat deze bedekking uit eivormige, langwerpige of lancetvormige, toegespitste 
Botanica. o. 
