122 
schubjes; bij anderen uit schubben en borstelharen (S. ferox), of uit schubjes en zachtere haren, die 
enkelvoudig of ^tervormig zijn. De bedekking is in het laatste geval glanzend, wanneer de schubjes 
talrijk zijn: S. spadicea; als bestoven, zoo de haren zeer kort zijn en opeengedrongen staan: S. Jackiana; 
of donzig, ingeval de haren langer zijn: S. cauliflora. — De knoppen zijn bijna rolrond, zelden glad. 
In dezelve liggen de blaadjes met de randen tegen elkander gevouwen, en omgeven zij de jongeren. 
De bladen zijn even zoo om de takken, als deze om den stam, geplaatst. Hun vorm is lang, met de 
lengte tot de breedte als 1 tot 2 — 4. Zij zijn zelden met gave randen, doch over het algemeen gezaagd 
of getand : bij de oudere bladen met stompe, en bij de jongere met scherpe tandjes. Eenige soorten 
hebben de beide vlakken der bladen met de bovengemelde bekleeding voorzien, anderen slechts eene 
derzelve, en enkelen bezitten bijna geheel gladde bladen. Hunne nervuur verschilt door eenige geringe 
afwijkingen. De middelnerf, meestal in een klein uitstekend puntje eindigende, is op de ondervlakte 
als eene rib verheven. De hoofdnerven vormen met de middelnerf hoeken van 10'^ bij S. cauliflora, van 
30° bij S. subcordata, van 45° bij S. Reinwardtiana. De tusschen deze gelegene zijnerven zijn bijna 
evenwijdig met S-vormige bogten: bij eenige soorten, S. Reinwardtiana enzv., zeer digt bij elkander, 
en bij anderen, S. pendula enzv., van elkander verwijderd. — De bloemen groeijen uit de oksels der 
bladstelen, langs de takken, of langs den stam. Bij eenige soorten staan zij alleen, bij anderen in 
bijschermen, en somwijlen in kleine schermen. Hare stelen zijn rond of zaamgedrukt, dragende 
meestal twee, soms echter een of drie schutblaadjes, in de nabijheid van de bloem of op het midden 
van het bloemsteeltje, in eenen afwisselenden stand. Op de soorten, welke bijschermen hebben, zijn 
deze schutblaadjes op de hoofdstelen van eene aanzienlijke grootte, doch op de anderen zeer klein. — 
De kelk, door zamengroeijing der kelkbladen vijf-, zelden vierdeelig, heeft zijne deelen vóór de opening 
als dakpannen (imbricata of quincuneialis) gelegerd, ongelijk van grootte, cirkelrond of langer dan 
breed. — De bloemkroon vertoont vóór de opening eenen ronden of eivormigen knop, waarin de deelen 
elkander met de randen dekken, allen naar dezelfde zijde gebogen zijn, en dus de bij de Dipterocarpeae 
opgegevene waarneming versterken. Zij is, door de zamengroeijing der bloembladen, vijf-, zelden vier- 
deelig. Deze deelen zijn omgekeerd-eivormig, aan den top stomp of met twee ongelijke lobben, glad, 
wit of zacht rozenrood, met drie of meer, van den voet naar den top loopende aderen. — De helm- 
draden, op den torus geplaatst, zijn in een drie- tot achtvoudig getal van de bloemkroondeelen, aan den 
voet met elkander en met de bloemkroon, waarmede zij te gelijk afvallen, zaamgegroeid ; lijnvormig. 
De helmknopjes zijn even beneden hun midden met de draden verbonden, doch niet beweegbaar; lijn- 
vormig, aan de beide einden geknot, of het eene einde ingesneden of tweelohbig. Zij bestaan uit een 
paar hokjes en eenen kleinen, lijnvormigen helmknoop. De opening der hokjes begint aan den top met 
een gaatje, dat dikwerf niet grooter wordt, doeh soms het begin eener spleet is, die langs de geheele 
lengte voortgaat. De helmknopjes, het stuifmeel uitgestort hebbende, buigen zich aan de beide einden 
orn. Zij bestaan uit een zeer fijn buitenvlies, en uit een endothecium met eene laag kleine, bijna ronde 
cellen. — Het vruchtbeginsel is bij de meeste soorten half kogel vormig, somwijlen eivormig, naar het 
einde smaller toeloopende, geknot of zelfs ingedeukt; op eenige soorten vindt men het glad, op anderen 
behaard. Het heeft drie, vier of vijf hokjes, waarin de moederkoeken aan vleezige steeltjes, even be- 
neden den top, in den binnensten hoek zijn vastgehecht. De moederkoeken zijn half kogel vormig, met de 
bolle zijde naar buiten, aan den omtrek ongedeeld of, door eene insnede, bijna tweelobbig. Zij worden 
