142 
SCHIM A. Reinwardt, Blume. 
Gordoniae species. Wallich, De Candolle, etc. 
Calyx pentasepalus, persistens, aestivatione imbricatè, sepalis aequalibus. Corolla pentapetala, 
aestivatione imbricat^, petalis inaequalibus: unum majus, caetera ante explicationem calyptratim tegens. 
Stamina numerosa, pluriserialiaj filamenta basi inter se et petalis adnataj antherae basi affixae, lon- 
gitudinaliter dehiscentes. Ovarium quinquelocularej ovula 2 — 4 in singulo loculo, descendentiaj Stylus 
quinquesulcatus; stigma quinquelobum. Capsula lignosa, subglobosa, quinquelocularis, loculicida, 
valvulis ad medium longitudinis dehiscentibus, circum columellam dispositis. Semdva 2 — 4, in sinu 
ventris alïixa columellae, reniformia; testa in alam chartaceam periphericam ex pansa j tegmen membra- 
naceum. Albumen tenue. Embryo subplanum, radicula in marginem cotyledonum inflexa, cotyledo- 
nibus contiguis subplanis. 
Arbores. Folia alterna, coriacea. Flores axillares, foliorum abortu raeemosi. 
Het geslacht Schima, in 1820, door den Heer Reinwardt voor door hem op Java gevondene gewassen 
gevormd, werd in 1825, door den Heer Blume beschreven (Bijdragen tot de Flora van Neêrlandsch 
Indië, hl. 129). Volgens deze beschrijving verschilt het van Gordonia door den vorm van den kelk 
en door eenige kenmerken der vrucht, welke de vorm, de maat van openspringen der kapsels en het 
standertje, rondom hetwelk de laatsten geplaatst zijn, vertoonen. Deze kenmerken, door latere schrijvers 
(de Heeren Sprengel en Endlicher) van te weinig belang beschouwd zijnde, misschien wel, omdat de 
zamenstelling van eenige soorten van Gordonia hiermede overeenkomt, hebben dit geslacht van Gordonia 
niet afgescheiden kunnen houden. Het wordt door den Heer Endlicher onder het geslacht Gordonia, 
in de afdeeling Lasianthus gebragt. Door het geheel verschillende aanzien der planten, mij met deze 
verbinding niet kunnende vereenigen, heb ik de voorwerpen aan een naauwkeurig onderzoek on- 
derworpen, ten einde voor den indruk, dien de vorm op mij te weeg bragt, kenmerken te vinden, 
waardoor aan denzelven een wetenschappelijke grond wierde bijgezet. Door dit onderzoek is het mij 
gelukt, een van de weinige geslachten, die met den naam van den stichter in het stelsel bestaan, als 
genoegzaam afwijkende te leeren kennen, om hetzelve, zoo als ik vertrouw, met regt, onder den vroe- 
geren naam Schima te herstellen: een’ naam, die het eigenaardige van een der bladen der bloemkroon, 
dat de anderen vóór de opening als eene huif bedekt, zeer juist uitdrukt. Bij dit in het oogvallend 
verschil van Gordonia, moeten nog eenige kenmerken, die de vrucht en de zaden opleveren, gevoegd 
worden: de vorm, namelijk, van het standertje, dat het benedenste gedeelte bijna rolrond en het 
bovenste vijfdeelig, eenigerwijze stervormig heeft j de vorm der kleppen, welke naar beneden eene diepe 
insnede hebben, en vooral de gedaante en de zamenstelling der zaden. Bij Gordonia zijn de zaden 
langwerpig, met het bovenste of het eene einde in een’ vleugel eindigende; bij Schima hebben zij eene 
niervormige gedaante, met een vliezig, dikwerf vrij aanzienlijk uitgroeisel, dat het geheele zaad omringt. 
De raphe omgeeft bij Antheëischima, in haren loop, van den navel naar den binnennavel, die tegenover 
elkander aan de beide einden van het ligchaam des zaads gelegen zijn, den geheelen rug van hetzelve; 
